Σάββατο, 25 Δεκεμβρίου 2010

Ποιμαντορική Εγκύκλιος Χριστουγέννων


Ι­Ε­ΡΑ ΜΗ­ΤΡΟ­ΠΟ­ΛΙΣ Ε­ΔΕΣ­ΣΗΣ ΠΕΛ­ΛΗΣ ΚΑΙ ΑΛ­ΜΩ­ΠΙ­ΑΣ
ΠΟΙ­ΜΑ­ΝΤΟ­ΡΙ­ΚΗ Ε­ΓΚΥ­ΚΛΙ­ΟΣ ΧΡΙ­ΣΤΟΥ­ΓΕΝ­ΝΩΝ

Πρὸς τὸν εὐ­σε­βῆ Κλῆ­ρο καὶ τὸν εὐ­λα­βῆ λα­ὸ

τῆς καθ᾿ ἡ­μᾶς Ἱ­ε­ρᾶς Μη­τρο­πό­λε­ως

«Υἱοὶ τοῦ φωτὸς καὶ υἱοὶ ἡμέρας» (Α΄. Θεσ. 5, 5)

Ἀ­γα­πη­τοὶ ἐν Χρι­στῷ ἀ­δελ­φοί,

Τὸ νὰ νομασθε κάποιος υὸς το Θεο εναι μιὰ κατάσταση ποὺ τὴν βλέπουμε καὶ στὴν Παλαιὰ καὶ στὴν Καινὴ Διαθήκη. Βέβαια τὸ χάρισμα τς υοθεσίας διαφορετικὰ βιώνεται στὴν Παλαιὰ Διαθήκη καὶ διαφορετικὰ στὴν Καινὴ καὶ μάλιστα στὴν κκλησία. Σημασία χει πὼς ο νθρωποι νομάσθηκαν παιδιὰ το Θεο καὶ στὴ Νομικὴ περίοδο, λλὰ καὶ στὴν περίοδο τς χάριτος. ς πομε μερικὰ παραδείγματα. προφήτης Δαυΐδ σὲ κάποιο ψαλμό του μς παρουσιάζει τὸ Θεὸ νὰ λέγει· «γὼ επα θεοί στε καὶ υοὶ ψίστου πάντες» (Ψ. 81, 6), καὶ εαγγελιστὴς ωάννης λέγει πὼς σοι παραδέχθηκαν τὸ Χριστό, πραν τὸ χάρισμα νὰ νομασθον παιδιά Του· «σοι δὲ λαβον ατόν, δωκεν ατοῖς ξουσίαν τέκνα Θεο γενέσθαι» (ω. 1, 12).

Ποιά εναι διαφορὰ μεταξὺ Παλαιᾶς καὶ Καινς Διαθήκης ς πρὸς τὸν χαρακτηρισμό; Στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ο νθρωποι στω κι ν νομάζονταν παιδιὰ το Θεο, εχαν τὸ πνεμα τς δουλείας. Τὸ πνεμα τς υοθεσίας εχε τὸ γράμμα το Νόμου. ὰν τηροσαν τὶς ντολὲς το Θεο καὶ τὶς νομικὲς διατάξεις, σαν παιδιὰ το Θεο. ὰν παρέβαιναν τὶς ντολές, τότε σὰν τοὺς δούλους φίσταντο τιμωρίες. Εχαν τὸ χάρισμα τς υοθεσίας «σκιωδς». ντίθετα στὴν Καινὴ Διαθήκη χουμε πάρει τὸ χάρισμα τς υοθεσίας οσιαστικά. Λόγος το Θεο, τὸ δεύτερο Πρόσωπο τς γίας Τριάδος εσλθε στὴν νθρώπινη φύση δημιουργικά. πως κριβς νας σπόρος χει μέσα του τὴ δυναμικὴ τς ξελίξεως, καὶ γιὰ τὸ Χριστὸ λέμε πὼς εναι θεος σπόρος· εσλθε στὸν κόσμο καὶ συνέπηξε στὸν αυτό του σχυρὰ καὶ διάλυτα ἐμψυχωμένη σάρκα λογικὴ καὶ νοερή. νσαρκώθηκε χι σπερματικά, λλὰ δημιουργικὰ μὲ τὴ δύναμη το γίου Πνεύματος. Τὸ σχμα του τὸ νθρώπινο δὲν παρτίσθηκε σιγά-σιγά, λλὰ διὰ μις λοκληρώθηκε τέλεια, πως δημιουργικὰ πλάσθηκε τέλεια δὰμ ς πρὸς τὸ σχμα. γινε νθρωπος καὶ τὴν ξέλιξή του τὴν γνωρίζουμε λοι.

Τώρα ποιές εναι ο συνέπειες τς νσαρκώσεως το Κυρίου; γέννηση το Χριστο τί συνέπειες εχε σὲ μς; σοι βαπτιζόμαστε στὸ νομα τς γίας Τριάδος, τονίζει Κύριλλος λεξανδρείας, νωνόμαστε μὲ τὸ Χριστό. Χριστὸς πρε νθρώπινη σάρκα καὶ μὲ τὴν νθρώπινη θεωμένη φύση το Χριστο μπορε νὰ νωθε κάθε νθρωπος βαπτισμένος. ταν μως νωθομε μὲ τὸ Χριστό, νωνόμαστε καὶ μὲ τὸν Πατέρα, γιατί Πατέρας καὶ Υὸς δὲ χωρίζονται ποτέ. τσι λοι, καὶ Χριστὸς καὶ ο πιστοί, εναι νωμένοι μὲ τὸν Πατέρα. Εναι παιδιὰ το Θεο. Μόνο ποὺ μὲν Χριστὸς εναι φυσικὸς Υὸς το Θεο, ν ο πιστοὶ εναι παιδιὰ κατὰ χάρη. Ο πιστοὶ πέκτησαν τὸ χάρισμα τς υοθεσίας. Ο δολοι στὸ πρόσωπο το Χριστο καὶ μὲ τὴν νωσή τους μαζί του, πόκτησαν τὴν υότητα. Γεννήθηκε Χριστὸς καὶ μες λοι γίναμε δέλφια Του καὶ παιδιὰ το Πατέρα. λοι χουμε τὴν «δέαν», δηλαδὴ τὴ μορφὴ το Χριστο, γι ατὸ καὶ Πατέρας μς ναγνωρίζει γιὰ παιδιά Του.

Εμαστε δέλφια καὶ συγγενες το Χριστο. Ατὸ τὸ μεγάλο χάρισμα πρέπει νὰ τὸ καλλιεργήσουμε σ λη μας τὴ ζωή. Μὲ πιμέλεια νὰ διατηρήσουμε τὴ χάρη το βαπτίσματος καὶ ζωή μας νὰ εναι καθαρὴ καὶ κηλίδωτη. Μακρὰν πὸ μς κάθε μπάθεια καὶ κακία. Ποτὲ νὰ μὴν πιτρέψουμε στὸν αυτό μας νὰ περιπέσει στὴν κατάσταση τς λογης μαρτίας. Νὰ λέμε «πάτερ μν ν τος ορανος» καὶ νὰ νοιώθουμε πὼς εμαστε παιδιὰ το Θεο. μαρτωλὸς εναι «δολος τς μαρτίας» (ω. 8, 34) κατὰ τὴν κφραση το Χριστο. φο καλομε τὸ Θεὸ Πατέρα, σὰν παιδιά Του φείλουμε νὰ γιάζουμε τὸ νομά Του στὴ ζωή μας. σκηση, γιασμός, μυστηριακὴ ζωή, συμμετοχή μας στὸ μυστήριο τς θείας Εχαριστίας, γάπη πρὸς τὸ συνάνθρωπό μας, παραδοχὴ πὼς πλησίον μας εναι δελφός μας εναι μερικὰ στοιχεα ποὺ δείχνουν, ὰν χουμε τὸ χάρισμα τς υοθεσίας.

Γέννηση το Χριστο μς κάνει λους δέλφια. «Υοὶ φωτὸς ο πρὶν σκοτισμένοι», θὰ μς πε μνος τς κκλησίας. Γι ατὸ χοντας λα ατὰ κατὰ νον ς πίσκοπος τς ελογημένης Μητροπόλεως δέσσης, Πέλλης καὶ λμωπίας εχομαι μὲ τὴν εκαιρία τς ορτς τν Χριστουγέννων νὰ ζήσουμε πνευματικὰ καὶ κοινωνικὰ τὸ χάρισμα τς υοθεσίας ποὺ μς δώρησε νσάρκωση το Κυρίου μας. πευθύνομαι στὸν Κλρο καὶ στὸ λαό, στοὺς ρχοντες καὶ τοὺς πλοὺς πιστούς, στούς πώνυμους καὶ ταπεινούς, στοὺς πλοὺς καὶ στοὺς πιστήμονες, στοὺς θερμοὺς ς πρὸς τὴν πίστη καὶ στοὺς χαλαροὺς καὶ εχομαι γκαρδίως νὰ βιώσουνε τὰ Χριστούγεννα ς παιδιὰ το Θεο μὲ ερήνη καὶ γάπη, ρετὲς ποὺ μς φερε Κύριος μὲ τὴ γέννησή Του.

Χρόνια πολλὰ καὶ εὐλογημένα!

Χρι­στού­γεν­να 2010

Εὐχέτης ὅλων σας

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ὁ Ἐ­δέσ­σης, Πέλ­λης καὶ Ἀλ­μω­πί­ας Ι­Ω­ΗΛ

Δεν υπάρχουν σχόλια: