Δευτέρα 27 Απριλίου 2009

Ημερίδα Εκπαιδευτικών

1ο - 2ο ΕΠΑ.Λ - 1ο ΣΕΚ Γιαννιτσών - ΔΕΠΑ Γιαννιτσών
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΗΜΕΡΙΔΑ
Η Ομάδα Αγωγής Υγείας εκπαιδευτικών
του 1ου - 2ου ΕΠΑ.Λ - 1ου ΣΕΚ Γιαννιτσών και η ΔΕΠΑ Γιαννιτσών,
σας προσκαλούν στην επιμορφωτική ημερίδα που διοργανώνουν
την Πέμπτη 30/04/2009 και Ώρα 9.30 π.μ.
στο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΓΙΑΝΝΙΤΣΩΝ
με θέμα:
ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΣΧΟΛΕΙΟΥ
ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ

Υπάρχει ακόμη ΕΛΠΙΔΑ
να σταματήσουμε το ΧΡΟΝΟ
και να αυξήσουμε τις πιθανότητες ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ
Η παρουσία σας θα μας τιμήσει ιδιαίτερα
ο Πρ. ΔΕΠΑ Γιαννιτσών
Μηνάς Κουλούδης
ο Δ/ντής του 1ου ΕΠΑΛ Γιαννιτσών
Θωμάς Μπαχαράκης
ο Δ/ντής του 2ου ΕΠΑΛ Γιαννιτσών
Αθανάσιος Μαλιγκούδης
ο Δ/ντής του 1ου ΣΕΚ Γιαννιτσών
Αλέξανδρος Ζυγογιάννης

Κυριακή 26 Απριλίου 2009

Σας προσκαλούμε στην εκδήλωση του «ΑΝΟΙΚΤΟΥ ΛΑΪΚΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΓΙΑΝΝΙΤΣΩΝ» , που θα γίνει τη Δευτέρα 27 Απριλίου 2009 και ώρα 7.30μμ στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Γιαννιτσών. ΘΕΜΑ: «Οι ανάγκες της εφηβείας και η διευκόλυνση της επικοινωνίας στην οικογένεια"Ομιλητής: Βάιος ΝταφούληςΠιδοψυχίατρος Dr ΑΠΘΕπιμελητής Ιπποκρατείου Νοσ. Θεσ/νίκηςΠαρακαλούμε για την προσέλευση των μελών και φίλων της Εταιρείαςκαι του ΑΝΟΙΚΤΟΥ ΛΑΪΚΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ.
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Mε Εκτίμηση

Ο Πρόεδρος
της Ιστορικής & Λαογραφικής Εταιρείας Γιαννιτσών "Ο ΦΙΛΙΠΠΟΣ"
Χριστάκης Ιωαννίδης
Ο Γ.Γραμματέας
Αλέξανδρος Σταμενίτης

Παρασκευή 10 Απριλίου 2009

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΠΑΣΧΑ


«Εχάρησαν ουν οι μαθηταί ιδόντες τον Κύριον» (Ιω. 20,20)


ΠΑΣΧΑ 2009

Προς τον ευσεβή Κλήρο και τον ευλαβή λαό
της καθ ἡ­μᾶς Ιεράς Μητροπόλεως

Αδελφοί Χριστιανοί και τέκνα εν Κυρίω,
Χριστός Ανέστη! Αληθώς Ανέστη!

Το τιμιώτατο πάθος του Χριστού είναι η «λυσίποινος πληγή» της σωτηρίας μας. Ο Κύριος είναι «νεκρός νεκρών ιατρός, τραυματίας πολυπόνων ανθρώπων αντιφάρμακον», δηλαδή νεκρός που θεραπεύει τους νεκρούς, τραυματίας που γίνεται αντιφάρμακο ανθρώπων που περνάνε πολλά βάσανα, θα πει ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός. Το πάθος του Κυρίου δημοσιεύει την άβυσσο της θείας αγάπης. Είναι πάθος που έφερε την χαρά στην ζωή των ανθρώπων· «ιδού ήλθε δια του Σταυρού χαρά εν όλω τω κόσμω», λέγει στην περίφημη αναστάσιμη ευχή της η Εκκλησία. Επίσης, οι Απόστολοι, όταν είδαν τον Κύριο αναστάντα, χάρηκαν πολύ. Ο αναστάσιμος χαιρετισμός του Χριστού στις Μυροφόρες ήταν το ρήμα χαίρετε· «και ιδού ο Ιησούς υπήντησεν αυταίς λέγων· χαίρετε» (Ματθ. 28,9). Ο Ευθύμιος ο Ζιγαβηνός τις μυροφόρες γυναίκες που απήγγειλαν στους μαθητές το γεγονός της Αναστάσεως τις ονομάζει διακόνους της χαράς. Η πρώτη γυναίκα έγινε διάκονος της λύπης, ενώ οι γυναίκες που πήγαν στον τάφο του Κυρίου, μάλιστα ανάμεσά τους ήταν και η Υπεραγία Θεοτόκος, αναδείχθηκαν διάκονοι της χαράς. Με τον χαιρετισμό «χαίρετε» ο αναστάς Κύριος κατήργησε την αρχαία κατάρα. Έχουμε ανατροπή της κατάρας. Όπου ακμάζει ο φόβος, έρχεται ο Κύριος και λύει το βίωμα του φόβου και παρέχει στον άνθρωπο το θεοδώρητο χάρισμα της χαράς.
Μέσα στην Αγία Γραφή ο Θεός είναι εκείνος που είναι ο δοτήρ και χορηγός της χαράς στον άνθρωπο. Η χαρά συνδέεται με την παρουσία του Θεού στον άνθρωπο. «Διηγήσομαι πάντα τα θαυμάσιά σου· ευφρανθήσομαι και αγαλλιάσομαι εν σοι» (Ψ. 9,2-3). Οι επεμβάσεις του Θεού στην ζωή μας φέρνουν χαρά. Η αληθινή χαρά προέρχεται από τον Θεό και ο Θεός είναι στην ουσία η αιτία της χαράς.

Ακόμη μεγαλύτερη χαρά είναι η εσωτερική, που προέρχεται από τους καρπούς των αγώνων του ανθρώπου και τις εσχατολογικές προσδοκίες· «ευφροσύνην και αγαλλίασιν ευρήσουσιν εν αυτή» (Ησ. 67,17 κ.ε.) Η πνευματική Ιερουσαλήμ θα φέρει αγαλλίαμα στους ανθρώπους. Η εσχατολογική χαρά είναι προνόμιο όλων των δικαίων. Η χαρά αυτή συνδέεται με την κατάσταση της γαλήνης και της αρμονίας, που υπήρχε στην ζωή του ανθρώπου προ της πτώσεως. Τότε υπήρχε μια θαυμαστή συμβίωση ανθρώπου, ζώων και κτίσεως και όλων αυτών με τον Θεό. Δεν υπήρχε έχθρα ανάμεσά τους. Η χαρά έχει δύο όψεις. Την τωρινή και την μέλλουσα. Και οι δυό είναι αναγκαίες. Η παρούσα αντικατοπτρίζει την μέλλουσα.
Το ότι ο Χριστός είναι η χαρά των ανθρώπων φαίνεται και από τα λόγια Του. «Ταύτα λελάληκα υμίν ίνα η χαρά η εμή εν υμίν μείνη και η χαρά υμών πληρωθή» (Ιω. 15,11). Ο λόγος Του αυτός δηλώνει ότι τότε πράγματι θα νιώσει χαρά ο άνθρωπος, όταν γευθεί την χαρά του Χριστού. Υπάρχει μια επιστολή του αποστόλου Παύλου, η προς Φιλιππησίους επιστολή, που ονομάζεται επιστολή της χαράς. Ο Παύλος εύχεται στους παραλήπτες του «χαίρετε εν Κυρίω». (Φιλιπ. 3,1). Ήταν άρρωστος, πτωχός, καμιά επιτυχία και κοινωνική άνεση δεν είχε και επί πλέον ήταν σε κάποια φυλακή της Ρώμης ως μελλοθάνατος. Τι τον έκανε να χαίρεται; Ασφαλώς ο Χριστός. Η έλευσή Του, η διδασκαλία Του και ο,τι σχετίζεται με το πρόσωπο του Χριστού τον χαροποιούσαν πολύ. Αυτό που έγραφε, δηλαδή το «εν Χριστώ» και «εν Κυρίω» είναι η πηγή της χαράς του Παύλου.
Σήμερα ο κόσμος ενώ έχει τόσα πολλά αγαθά και μεγάλη ελευθερία στην ζωή του, δεν είναι χαρούμενος. Λείπει από πολλούς ανθρώπους η αναστάσιμη χαρά του Κυρίου μας. Η αμαρτία μπορεί να προσφέρει κάποια διασκέδαση, αλλά βασανίζει τον άνθρωπο και τον κατακερματίζει. Του δημιουργεί άγχος, νευρικότητα και ανασφάλεια. Ευφραίνει λίγο και κολάζει πολύ. Κάνει τον άνθρωπο να ζει με ψευδαισθήσεις, τον παρασύρει σε πράξεις άτοπες και του δημιουργεί απατηλά βιώματα.
Μόνον η εμπιστοσύνη στον αναστάντα Κύριο μπορεί να χαρίσει στον άνθρωπο καταστάσεις αληθινές. Η χαρά της πίστεως είναι διαφορετική από την χαρά του κόσμου. Η χαρά της αιωνιότητος, που εκεί δεν υπάρχει λύπη και στεναγμός αλλά η χαρά του προσώπου του Κυρίου, είναι ο επιδιωκόμενος σκοπός μας.

Αυτήν την χαρά του Κυρίου μας, που είναι καρπός της αναστάσεώς Του, ως Επίσκοπος της Ιεράς Μητροπόλεως Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας εύχομαι σε όλους τους χριστιανούς της. Στους άρχοντες και στον λαό, στους κληρικούς και στους λαϊκούς, στους μικρούς και στους μεγάλους.
Αδελφοί Χαίρετε και Υγιαίνετε·

Χριστός Ανέστη! Αληθώς Ανέστη!

Πά­σχα 2009
Ο Μη­τρο­πο­λί­της
† Ο Ε­δέσ­σης, Πέλ­λης και Αλ­μω­πί­ας Ι­Ω­ΗΛ

Τρίτη 7 Απριλίου 2009

Εκδήλωση Παιδαγωγικής Εταιρείας Γιαννιτσών

Η Παιδαγωγική Εταιρεία Γιαννιτσών σε συνεργασία με τη Δ.Ε.Π.Α. Γιαννιτσών πραγματοποιούν Εκδήλωση με θέμα: Γιάννης Ρίτσος (1909 - 2009) - 100 Χρόνια από τη γέννηση του. Το αφιέρωμα για τον ποιητή Γιάννη Ρίτσο θα γίνει στο Πνευματικό κέντρο Γιαννιτσών την Πέμπτη 9 Απριλίου 2009 στις 8.00μ.μ.

Πέμπτη 2 Απριλίου 2009

Επίσκεψη τοπικού συγγραφέα στη βιβλιοθήκη μας

Την Πέμπτη 2.4.09 - ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ - ζήσαμε μια ευχάριστη έκπληξη. Με ιδιαίτερη χαρά υποδεχθήκαμε στη βιβλιοθήκη μας την κ. Μ. Ποπκιώση Χαραλαμπίδου .
"Η κ. Μ. Ποπκιώση
γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1968 και ζει µε την οικογένειά της στα Γιαννιτσά. Εργάζεται στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών της Σχολής Ν.Ο.Π.Ε. του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Γνωρίζει άπταιστα την Αγγλική γλώσσα. Διετέλεσε Γενικός Γραμματέας του Συλλόγου Φίλων του Βιβλίου στα Γιαννιτσά. Είναι µέλος του Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (Αθήνα), µέλος της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος (Θεσσαλονίκη), µέλος της Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας "Ο Φίλιππος" (Γιαννιτσά).
Στα πλαίσια των δραστηριοτήτων της ασχολήθηκε µε την εκπαίδευση των ατόμων µε ειδικές ανάγκες στην Επαρχία Γιαννιτσών.
Το 1998 τιμήθηκε µε το Α' Βραβείο Διηγήµατος (Βραβείο των 12) µε τίτλο "Το Χρέος" σε Εθνικό Διαγωνισμό Λογοτεχνίας (Ελλάδα, Κύπρος).
Το 2000 τιµή8ηκε µε το Α' Βραβείο Ποίησης, εις μνήμην Αγγέλου Σικελιανού, από το δήμο Σαλαμίνας για το ποιητικό έργο “Παλιές Θύμησες” ".

Με καλή διάθεση και σύντομο τρόπο παρουσιάσαμε στη συγγραφέα τους χώρους και το υλικό της σχολικής βιβλιοθήκης του 1ου ΕΠΑ.Λ. Γιαννιτσών και αναφερθήκαμε στη λειτουργία και στους σκοπούς της. Η κ. Μ. Ποπκιώση χάρησε βιβλία της, που τιμήθηκαν με βραβείο, στη βιβλιοθήκη μας και υποσχέθηκε ότι κάποια μέρα θα επικοινωνήσει με την αναγνωστική ομάδα και μαθητές του σχολείου μας που ενδιαφέρονται για την ποίηση.

Τετάρτη 1 Απριλίου 2009

Η μετακίνηση με το ποδήλατο είναι βιώσιμη λύση

Πέμπτη 9 Απριλίου 2009

ΠΕΛΛΑΣ ΠΟΔΗΛΑΤΩΝ ΠΟΡΕΙΑ
ΣΤΙΣ 10.00π.μ.
ΑΦΕΤΗΡΙΑ: ΣΚΥΔΡΑ (ΛΙΠΟΧΩΡΙ)
ΤΕΡΜΑ: ΓΙΑΝΝΙΤΣΑ (ΜΕΛΙΣΣΙ)


Μαθητές και Εκπαιδευτικοί δηλώνουμε ότι
η μετακίνηση με το ποδήλατο
ΕΙΝΑΙ ΒΙΩΣΙΜΗ ΛΥΣΗ,
με πολλαπλές θετικές συνέπειες
ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ
ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ


Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Πέλλας

Διεύθυνση Δ.Ε. Ν. Πέλλας

Τρίτη 31 Μαρτίου 2009

Πρόσκληση Α.Λ.Π. Γιαννιτσών

Σας προσκαλούμε να τιμήσετε με την παρουσία σας την εκδήλωση του Α.Λ.Π. Γιαννιτσών μηνός Απριλίου 2009, που θα γίνει σε συνεργασία με τη Δ.Ε.Π.Α. Γιαννιτσών τη Δευτέρα 6.4.09 και ώρα 7.30μ.μ στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Γιαννιτσών με θέμα:"Φωτορύπανση" οικονομικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις" και ομιλητή: τον κ. Π. Καραγκιοζίδη Msc Χημικό - Σχ. Σύμβουλο Ν. Πέλλας.
ο Πρόεδρος της Ι.Λ.Ε. Γιαννιτσών
Χ. Ιωαννίδης
ο Γ. Γραμματέας
Α. Σταμενίτης

Δευτέρα 30 Μαρτίου 2009

Επίσκεψη Συμβούλου Φυσικών Δ.Ε. Ν. Πέλλας

Την περασμμένη εβδομάδα επισκέφτηκε το σχολείο μας ο Σύμβουλος Φυσικών κ. Καραγκιοζίδης Πολυχρόνης. Η συνάντηση με τους καθηγητές ειδικότητας ΠΕ04 έγινε στη βιβλιοθήκη μας. Είχαμε την ευκαιρία να ξεναγήσουμε τον κ. Καραγκιοζίδης στο χώρο με τα συγκεκριμένα βιβλία ταξ. αριθ. 530 (Φυσική) και 540 (Χημεία). Φεύγοντας μας άφησε ένα βιβλίο του με τίτλο: ΟΝΟΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΟΡΓΑΝΙΚΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ και μας υποσχέθηκε ότι θα προσφέρει στη βιβλιοθήκη μας κι άλλα βιβλία του. (Το σύγγραμμα "Ονοματολογία οργανικών ενώσεων στα ελληνικά και αγγλικά" έχει θετικές κριτικές από αρμόδιους πανεπιστημιακούς και βρίσκεται στις βιβλιοθήκες Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων). Για να δείτε την αξιόλογη ιστοσελίδα του πατήστε εδώ

Σάββατο 28 Μαρτίου 2009

Β΄ΕΛΜΕ - Πρόσκληση Γονέων Εκπαιδευτικών

Το Κέντρο Πρόληψης "ΟΡΑΜΑ" στα πλαίσια των δράσεων του και σε συνεργασία με τη Β΄ΕΛΜΕ Γιαννιτσών διοργανώνει μια σειρά από ανοικτές ομιλίες με διαφορετική θεματολογία και στα Γιαννιτσά. Η ομιλία θα πραγματοποιηθεί στο κέντρο Νεότητος Γιαννιτσών (πίσω από το πνευματικό κέντρο) τη Δευτέρα 30.3.09και ώρα: 18.00 - 20.00.
Η Ομιλία έχει τίτλο:
"Πρόληψη και Αντιμετώπιση Παραβατικότητας Ανηλίκων"
Ομιλητές θα είναι ο κ. Ν. Μπατουβάκης, διοικητής Ασφαλείας Γιαννιτσών
και η κ. Ευδοξία Βαβαδέρη Επιμελήτρια Ανηλίκων

Πέμπτη 26 Μαρτίου 2009

Η Γιορτή του σχολείου μας για την 25η Μαρτίου

Η παρουσίαση της γιορτής για την επέτειο του 1821 έγινε από την καθ. κ. Α. Γεωργούδη


και μαθητές της Γ΄τάξης στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του σχολείου μας.




Στιγμές χαράς, χορεύοντας λεβέντικους παραδοσιακούς χορούς στη μνήμη των ηρώων της ελληνικής επαναστάσεως του 1821.

Τετάρτη 11 Μαρτίου 2009

19η Κ.Α.Λ. Σχολικών Βιβλιοθηκών ΕΠΕΑΕΚ Αττικής


Η Κινητή Αναγνωστική Λέσχη Σχολικών Βιβλιοθηκών ΕΠΕΑΕΚ Αττικής καλεί κάθε βιβλιόφιλο στη 19η συνάντησή της που θα γίνει στις 29 Μαρτίου 2009, στη βιβλιοθήκη του 3ου ΓΕΛ Ηλιούπολης, με θέμα: "Υπογραμμίσεις και σημειώσεις στα περιθώρια των βιβλίων".

Τρίτη 10 Μαρτίου 2009

Καλλιτεχνικό χάρισμα

Με ιδιαίτερη χαρά δημοσιεύουμε σχέδια

του μαθ. Β.Β. της Α΄τάξης του 3ου ΓΕΛ Γιαννιτσών



Δευτέρα 9 Μαρτίου 2009

Ευχαριστήριο Σημείωμα


Οι μαθητές της Α΄ τάξης του 3ου ΓΕ.Λ. Γιαννιτσών «Αικατερίνη Βαρελά», πραγματοποιήσαμε επίσκεψη στην βιβλιοθήκη του συγκροτήματός μας για να συγκεντρώσουμε υλικό, σχετικά με το θέμα που έχει ο κάθε μαθητής, για την εργασία στο μάθημα της τεχνολογίας.
Με την επίσκεψή μας στη βιβλιοθήκη, όχι μόνο βρήκαμε υλικό για την εργασία μας, αλλά μάθαμε με ποιο τρόπο μπορεί να οργανωθεί μια βιβλιοθήκη και πώς πρέπει να ταξινομούνται τα βιβλία. Ανακαλύψαμε, επίσης, ένα χώρο ήσυχο και φιλόξενο, που ήταν για πολλούς μαθητές άγνωστος. Δεν σας κρύβουμε ότι πολλοί από μας βρεθήκαμε «προ εκπλήξεως» όταν αντικρίσαμε μια Εδέμ, μια μαθητική Εδέμ, γεμάτη γνώσεις και προκλήσεις για έρευνα.
Με αφορμή, λοιπόν, την εκτενή ενημέρωση μας από τον υπεύθυνο καθηγητή της βιβλιοθήκης, θα θέλαμε να εκφράσουμε τις ευχαριστίες μας για την προθυμία του να μας ξεναγήσει και να μας βοηθήσει ώστε να αξιοποιήσουμε το άφθονο υλικό της βιβλιοθήκης.
Θερμά συγχαρητήρια για το ιδιαίτερο έργο σας, την αφοσίωσή σας, καθώς και την πολύτιμη προσφορά σας στον τομέα της γνώσης στην πόλη μας!

Οι μαθητές της Α΄ τάξης του 3ου ΓΕ.Λ. και ο καθηγητής της τεχνολογίας Κασαμπαλής Χαράλαμπος

Σάββατο 7 Μαρτίου 2009

Πρόγραμ­μα συμπλήρωσης του μηχανο­γραφικού δελτίου για τελειόφοιτους ΕΠΑΛ Ν. Πέλλας

Από τις 9 Μαρτίου έως και τις 20 Μαρτίου πρέ­πει να καταθέσουν το μηχα­νογραφικό τους δελτίο οι τε­λειόφοιτοι ΕΠΑΛ (ομάδας Α'), οι τελειόφοιτοι Β' κύκλου εσπερινών ΤΕΕ, οι κάτοχοι πτυχίου Β' κύκλου (ημερη­σίων και εσπερινών) ΤΕΕ, κα­θώς και οι πτυχιούχοι ΤΕΛ και Ναυτικών Λυκείων για συμ­μετοχή στις πανελλαδικές ε­ξετάσεις και στη διαδικασία επιλογής για εισαγωγή στα τμήματα και στις σχολές του τεχνολογικού τομέα της Α­νώτατης Εκπαίδευσης (ΤΕΙ και ΑΣΠΑΙΤΕ), στις Ανώτερες Σχολές Τουριστικής Εκπ/σης, Ανώτερες Στρατιωτικές Σχο­λές Υπαξιωματικών, Σχολές Αστυφυλάκων και τις σχολές των Ακαδημιών Εμπορικού Ναυτικού.
Αναλυτικότερα το πρόγραμ­μα συμπλήρωσης του μηχανο­γραφικού δελτίου των υποψη­φίων διαμορφώνεται ως εξής:

1ο ΕΠΑΛ Αριδαίας: Δευτέρα 9 Μαρτίου
2ο ΕΠΑΛ Αριδαίας: Τρίτη 10 Μαρτίου
1ο ΕΠΑΛ Έδεσσας: Τετάρτη 11 Μαρτίου
1ο ΕΠΑΛ Γιαννιτσών: Πέ­μπτη 12 Μαρτίου
2ο ΕΠΑΛ Γιαννιτσών: Πα­ρασκευή 13 Μαρτίου
ΕΠΑΛ Κρύας Βρύσης: Δευτέρα 16 Μαρτίου
Απόφοιτοι παλαιότερων ε­τών: Τρίτη 17 Μαρτίου
Απόφοιτοι παλαιότερων ε­τών: Τετάρτη 18 Μαρτίου

Η κατάθεση των μηχανο­γραφικών δελτίων γίνεται στο Γραφείο Επαγγελματικής Εκ­παίδευσης Ν. Πέλλας (Εγνα­τία 91 Έδεσσα) από τις 08:30 π.μ. μέχρι τις 13: 30 μ.μ.
Τονίζεται ότι δεν πρόκειται να δοθεί παράταση στην προ­θεσμία και όποιος δεν υποβά­λει μηχανογραφικό δελτίο α­ποκλείεται από τις εισαγωγι­κές εξετάσεις, όπως αποκλεί­ονται οι μαθητές που δεν θα α­ποκτήσουν το πτυχίο τους πριν από τις εξετάσεις. Επιση­μαίνεται ότι δεν επιτρέπεται διόρθωση ή αλλαγή στις προ­τιμήσεις των υποψηφίων μετά την κατάθεση των μηχανο­γραφικών.



Ο Αν. Προϊστάμενος
Γραφείου Ε.Ε. Ν. Πέλλας
Αστρανίδης Γεώργιος

Πέμπτη 5 Μαρτίου 2009

Εκπαιδευτικό Πένθος

Στις 24 Φεβρουαρίου 2009 άφησε τον παρόντα κόσμο ο συνάδελφος Θ. Ψαρίκογλου - Διευθυντής του 1ου ΓΕΛ Έδεσσας. Κατά την εξόδιο ακολουθία επικηδείους εκφώνησαν ο περιφεριακός Διευθυντής Α΄Βάθμιας & Β΄Βάθμιας Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας κ. Γ. Καρατάσιος, ο Εκπαιδευτικός του 1ου ΓΕΛ Έδεσσας κ. Ν. Βασιλείου και ο εκπρόσωπος της Α΄ΕΛΜΕ Ν. Πέλλας κ. Γ. Γιώρτσος.
Δημοσιεύουμε την ομιλία του κ. Ν. Βασιλείου και ευχόμεθα ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή του εκλιπόντος συναδέλφου "Εν Χώρα Ζώντων".

Φίλε και αδελφέ Θεόδωρε.
Αγάπησες τα λίγα λόγια και τα μικρά πράγματα, γι’ αυτό θα προσπαθήσω να 'μαι σύντομος. Βέβαια έλεγες λίγα και έπρατες πολλά, εγώ όμως λέω πολλά. και πράττω λίγα.
Ποιητής σ' όλη σου τη ζωή, αλλά και κοινωνός σε κάθε πτυχή του απλού ανθρώπου. Προσγειωμένος και υψιπετής. Άνθρωπος με κεφαλαίο Α, αλλά και με αγάπη για το Θεάνθρωπο.
Προσφυγάκι πονεμένο από νωρίς στη ζωή, αλλά και φιλοσοφημένος να αντικρίζεις το θάνατο με το βλέμμα του Έλληνα Ρωμιού. Τον πόνο του άλλου τον έκανες και δικό σου πόνο. Ζούσες για ν' αγαπάς, να μοιράζεις, να ακούς, να δίνεις λύσεις προσγειωμένες αλλά και δυναμικές. Ο συνδυασμός χιούμορ και σοβαρότητας, εκεί που άρμοζε, ήταν μοναδικός.
Το βλέμμα σου ρωμαλέο, παιδικό και ευθύ. Οι κινήσεις σου με διάκριση. Πατέρας, αδελφός και φίλος, θα λείψεις ακόμα κι απ' όλους όσους ένοιωθαν κάποτε προσβεβλημένοι, διότι ξέρουν ότι μιλούσες την αλήθεια και κίνητρο σου ήταν η αγάπη. Αληθινός και συγχωρητικός. Κακία δεν κρατούσες ακόμη και σε όσους σε χτυπούσαν πισώπλατα. Η εκπαιδευτική κοινότητα νιώθει σήμερα πιο φτωχή.
Το 1ο Λύκειο Έδεσσας ιδιαίτερα θα μείνει στη ζωή αυτής της πόλης, ως ένα από τα εκλεκτότερα στολίδια της παιδείας στην ευλογημένη μας Μακεδονία με την καθοριστική, προσωπική σου συμβολή.
Οι συνάδελφοι, και ιδιαίτερα ο τωρινός διευθυντής, υποκλίνονται εμπρός στο μεγαλείο σου, -γι' αυτό άλλωστε χαίρονται που αξιώθηκαν να συνεργαστούν κάτω από τις οδηγίες σου στην προσπάθεια αυτή.
Πόσες φορές θα θέλαμε να σε επαινέσουμε όμως η ίδια η στάση της ζωής σου μας απέτρεπε, διότι είχες αρxoντική σεμνότητα, πολύ καλά και ντροπαλά κρυμμένη, πολλές φορές πίσω από ένα δυναμισμό. Aυτoσαρκαζόσουν, κι έχω την εντύπωση ότι κι αυτή τη στιγμή εξακολουθείς να αυτοσαρκάζεσαι. Στους συναδέλφους σου τοίχος ακράδαντο απέναντι σε κάθε πρόβλημά τους. Στους μαθητές σου επιεικής και διακριτικός.
Οι μαθητές σου σίγουρα δεν ήταν μόνο ψυχροί βαθμοί και αριθμοί για σένα, αλλά μοναδικές προσωπικότητες, που ο καθένας τους κουβαλά έναν σταυρό, που για τους περισσότερους δε φανερώνεται ποτέ. Εσύ τον διέκρινες και απάλυνες το βάρος του. Γι' αυτό και σε θυμούνται πάνω απ' όλα σαν Άνθρωπο, και εκπαιδευτικό.
Στα κοινά δεν ήθελες να 'σαι στο περιθώριο, όχι για να κερδίζεις χρήμα και κενή δόξα, αλλά διότι πρωτίστως φλεγόταν η καρδιά σου σιωπηλά για τα βάσανα και το μικρό Θοδωρή Ψαρiκογλου, πέραν των εκλεκτών προσωπικοτήτων τους θα' ναι για όλους μας μια προέκταση του φίλου μας Θεόδωρου. Αυτό βέβαια θα ισχύει και για τα εκλεκτά αδέλφια σου και τους αγαπημένους σου συγγενείς. Πιστεύω πως με τη βοήθεια του Τρισαγίου θεού, τις πρεσβείες της Υπεραγίας Θεοτόκου και των Aγίων του Υιού της, τις ευχές του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας αλλά και όλων ημών, ο πόνος της σωματικής σου απουσίας θα παραχωρήσει τη θέση τoυ στην παρηγοριά.
Κινδυνεύοντας να λάβω τη θέση του μοναδικού γνώστη των κρυφίων της ψυχής των ανθρώπων, Τρισαγίoυ θεού, θα τολμήσω να πω ότι για τον αγαπημένο μας Θεόδωρο ισχύει η γνωστή ρήση του Κυρίου μας, με ελαφρά σχετική τροποποίηση « αφέωνται αι αμαρτίαι αυτού, ότι ηγάπησε πολύ». Συχνά έλεγε « δεν κρατώ κακία σε κανένα τους συγχωρώ όλους, να' ναι γεροί».
Τελικά, Θεόδωρε, ήσουν για όλους μας θεού δώρο, και θα' σαι, διότι κι απ' τον «τόπο» στον οποίο πορεύεσαι, όπου oυκ έστι πόνος, ου λύπη, ου στεναγμός αλλά ζωή ατελεύτητος, με την ολόθερμη προσευχή σου, θα μας ενισχύσεις, θα μας χαροποιείς, θα μας αναγκάζεις με ευγένεια να μην ξεχνούμε ότι είμαστε άνθρωποι δημιουργημένοι για να σκηνώσει μέσα μας ο θεάνθρωπος Χριστός.
Παρότι η αιφνίδια κoίμησή σου μας συγκλόνισε, ταυτόχρονα όμως voιώθουμε ότι ο Ζωοδότης Κύριος σε κάλεσε κοντά του την πιο κατάλληλη στιγμή για την πορεία της ψυχής σου στην αιωνιότητα, για το απέραντο φιλότιμό σου.
Φίλε και αδελφέ Θεόδωρε, είσαι από σήμερα πιο έντονα στις προσευχές μας, και νιώθουμε ακράδαντα ότι έχουμε τόπο και στη δική σου προσευχή προς το μοναδικό Σωτήρα και Λυτρωτή. Προσωπικά ευχαριστώ το Θεό που αξιώθηκα να σε γνωρίσω.

Αιωνία σου η μνήμη αξιομακάριστε και αείμνηστε αδελφέ ημών.

Καλή πορεία, καλή αντάμωση και καλή Ανάσταση.

Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2009

Πρόσκληση από το Ανοικτό Λαικό Πανεπιστήμιο

Σας προσκαλούμε να τιμήσετε με την παρουσία σας την εκδήλωση του Α.Λ.Π. Γιαννιτσών περιόδου 2008 - 2009, που θα γίνει σε συνεργασία με τη Δ.Ε.Π.Α. Γιαννιτσών τη Δευτέρα 9.3.09 και ώρα 7.00μ.μ στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Γιαννιτσών με θέμα:"Ο Σταμ. Σταματίου ως Νομάρχης Πέλλας: Φιλολογικά και Δημοσιογραφικά τεκμήρια" και ομιλητή τον κ. Νικολάου Δημήτριο Φιλόλογο.
Με εκτίμηση
Ο Πρόεδρος Ι.Λ.Ε.Γιαννιτσών
Χ. Ιωαννίδης
Ο. Γ. Γραμματέας
Α. Σταμενίτης

Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2009

Ο Τύπος της Θεσσαλονίκης αναφέρεται στην 18η Κινητή Αναγνωστική Λέσχη

Η δημοσιογράφος κ. Μ. Καραούλη, από την έγκριτη εφημερίδα της Θεσσαλονίκης "Μακεδονία", αναφέρθηκε χθες στην εκδήλωση τηλεδιάσκεψη που πραγματοποίησαν οι σχολικές βιβλιοθήκες του 1ου ΓΕΛ Ελευσίνας και του σχολείου μας στα πλαίσια της 18η Κινητής Αναγνωστικής Λέσχης με θέμα "Ο χρόνος με άξονα τους πύργους ρολογιών των πόλεων μας". Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε εδώ

Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2009

14 Φεβρουαρίου Ημέρα Μνήμης του Μακεδονομάχου Γκόνου Γιώτα

Παραλάβαμε από τον εκπαιδευτικό και συγγραφέα κ. Ι. Παπαλαζάρου το βιβλίο του «Ο Μακεδονικός Αγώνας στην περιοχή των Γιαννιτσών – Γκόνος Γιώτας, Το Στοιχειό του Βάλτου». Η εξαίρετη αυτή μονογραφία αποτελεί έκδοση της Ι.Λ.Ε. Γιαννιτσών «Ο Φίλιππος» και αναφέρεται κυρίως στην περιοχή του βάλτου των Γιαννιτσών. Ευχαριστούμε το συγγραφέα και θυμίζουμε ότι στα πλαίσια της εορτής του βιβλίου, μαθητές του 1ου ΕΠΑ.Λ τον υποδέχθηκαν στη βιβλιοθήκη μας και συζήτησαν μαζί του θέματα γύρω από τον Μακεδονικό Αγώνα στην περιοχή των Γιαννιτσών και κυρίως για τη ζωή και το έργο του τοπικού ήρωα της πόλης των Γιαννιτσών Μακεδονομάχου οπλαρχηγού Γκόνου Γιώτα, ο οποίος σκοτώθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1911.


Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2009

Ομιλία ιατρού για τον πάσχοντα

Με ιδιαίτερη χαρά δημοσιεύουμε ομιλία ιατρού που έγινε την ημέρα εορτής των Ιατρών 31.1.09.

Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΠΑΣΧΟΝΤΑ


«Συγκαλεσάμενος δε τους δώδεκα μαθητάς αυτού έδωκεν αυτοις δύναμιν και
εξουσίαν επί πάντα τα δαιμόνια και νόσους θεραπεύειν¨ και απέστειλεν αυτούς κηρύσσειν την βασιλείαν του Θεού και ιάσθαι τους ασθενούντας.» (Λκ. Θ’, 1-2 )


Έχετε ποτέ σκεφτεί ότι ο Κύριος έστειλε τους μαθητές Του όχι μόνο να κηρύττουν, αλλά και να θεραπεύουν τους ασθενείς; Αν ο Κύριος θεωρούσε την θεραπεία των ασθενών έργο τόσο σημαντικό, ώστε το έβαζε σε μια σειρά με το κύρηγμα του Ευαγγελίου, τότε αυτό σημαίνει ότι είναι ένα από τα σπουδαιότερα ανθρώπινα έργα. Δεν είπε¨ «Να κυρήσσετε το Ευαγγέλιο και να μαθαίνεται στους ανθρώπους, πώς να οικοδομήσουν την κοινωνική ζωή». Πουθενά δεν λέει κάτι τέτοιο. Δίνει όμως στους αποστόλους την εντολή να θεραπεύουν τις ασθένειες. Γιατί έτσι ; διότι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός και ο ίδιος θεράπευε τους ανθρώπους, έδιωχνε δαιμόνια και ανάσταινε νεκρούς, στους δε μαθητές Του, έδωσε εντολή να θεραπεύουν του ασθενείς. Γιατί οι αρρώστιες είναι ο μεγαλύτερος πόνος, το μεγαλύτερο πρόβλημα της ανθρωπότητας. Υπάρχουν πολλές και φοβερές ασθένειες που βασανίζουν τον άνθρωπο, καταστρέφουν τη ζωή του και τον φέρνουν σε απελπισία. Αλλά ο Θεός είναι αγαθός και φιλάνθρωπος και από μας ζητάει να είμαστε ελεήμονες και να κάνουμε έργα αγάπης. Και το πρώτο από τα έργα της ελεημοσύνης, είναι η θεραπεία των ασθενών, γιατί μ΄αυτό τον τρόπο δείχνουμε την συμπόνια και την αγάπη μας προς τους δυστυχισμένους συνανθρώπους μας που υποφέρουν.
Αυτά, σχολίαζε σ’ ένα κυρηγμά του ο Άγιος Λουκάς ο ιατρός. Και συνεχίζει¨ Μακάριος είναι εκείνος ο ιατρός που ασχολείται με την επιστήμη του κινούμενος από αγάπη προς τους ασθενείς, που έγινε γιατρός όχι για να ζει καλά και ωραία, αλλά επειδή ήθελε να βοηθήσει τον συνάνθρωπό του. Μακάριος είναι γιατί κάνει, ένα από τα δύο έργα των μαθητών του Χριστού.
Η εντυπωσιακή πρόοδος στη σύγχρονη εποχή από την ραγδαία εισβολή της τεχνολογίας στον ιατρικό χώρο, αύξησε την απόσταση ιατρού – ασθενούς, με αποτέλεσμα, ο πάσχον άνθρωπος να θεωρείται ενδιαφέρον «περιστατικό» ή απλά μια ενδιαφέρουσα «περίπτωση», με αποτέλεσμα να χάνεται η ανθρώπινη επαφή, που είναι απαραίτητη για την καλή πορεία του ασθενούς.
Ωστόσο, πέρα από την δικαιολογία της τεχνολογίας, και της ταχύτητας, και όλοι μας, ο καθένας στην θέση του, μπορεί να εκτελεί την διακονία του (του δασκάλου, του δικαστή, του κληρικού, του γιατρού), « ελαφρά τη καρδία» και χωρίς αληθινό ενδιαφέρον για τον άνθρωπο που έχει απέναντι του. Κι αυτό ακριβώς είναι το σημείο όπου πρέπει να προσηλώσουμε τη ματιά της ψυχής μας και πάλι στον βίο του Αγίου Λουκά, αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως του γιατρού και ομολογητού της πίστεως μας.
Στον κάθε ασθενή που πήγαινε να τον επισκεφθεί, αντίκριζε ο Άγιος, όχι ένα μεμονωμένο ιατρικό περιστατικό, όπως το ορίζει μάλιστα η δεοντολογία της ιατρικής επιστήμης, αλλά πρώτα απ’ όλα την εικόνα του Θεού. Ο κάθε ασθενής ήταν για τον Άγιο, πάνω απ’ όλα, ένα παιδί του Θεού που έπασχε. Είχε θέσει ως πρωταρχικό σκοπό της ύπαρξής του τη διακονία του πάσχοντος ανθρώπου, ο οποίος τις περισσότερες φορές, ανήκε στους φτωχούς, στα πλάσματα του Θεού, που δεν είχαν στον ήλιο μοίρα. Αυτός ακριβώς ο άνθρωπος, γινόταν το αντικείμενο της ιδιαίτερης φροντίδας και προσοχής του. Και σ’ αυτόν αφιέρωνε όλες τις γνώσεις του, τις δυνάμεις του και τα μέσα που διέθετε.
Όταν το 1903, ως απόφοιτο του ιατρικού πανεπιστημίου τον ρώτησαν οι φίλοι και συνάδελφοί του, τι θα ήθελε να κάνει στην ιατρική του καριέρα, τους απάντησε ξαφνιάζοντας τους, πως η επιθυμία του ήταν να δουλέψει στην επαρχία, σαν απλός «μουζίκος γιατρός», για να βοηθά τους φτωχούς ανθρώπους σ’ όλη την διάρκεια της ζωής του!
Αυτή η απάντηση, εκπλήσσει πολύ περισσότερο στις μέρες μας. Ένας αριστούχος απόφοιτος της ιατρικής που έχει προκαλέσει τον θαυμασμό όλων των καθηγητών του για τις ικανότητες και τις γνώσεις του, είναι λογικό να σκέφτεται μια λαμπρή πανεπιστημιακή καριέρα, ένα υπερεξοπλισμένο χειρουργείο στο μεγαλύτερο νοσοκομείο, όπου θα μπορούσε με άνεση να πραγματοποιεί τις πιο εξειδικευμένες χειρουργικές επεμβάσεις, και άλλα παρόμοια. Ωστόσο στα απλά και ανεπιτήδευτα λόγια του αγίου, κρύβεται η απλή και αγνή αλήθεια της αυταπάρνησης, της αυτοθυσίας του νεαρού γιατρού για χάρη του πάσχοντος ανθρώπου. Κρύβεται μια βαθειά και ανόθευτη αγάπη και ένας απύθμενος ζήλος για μια χωρίς όρια προσφορά. Τον σταυρό της σωματικής ασθένειας, του πόνου και της φτώχειας, ονειρεύεται, σαν άλλος Κυρηναίος, να τον ελαφρύνει απ’ τους ώμους των αδελφών του.
Βλέποντας σε κάθε άνθρωπο την εικόνα του Θεού, ο άγιος Λουκάς, δεν μπορούσε να παραμένει αδιάφορος προς τον ανθρώπινο πόνο. Βιώνει τον πόνο του καθενός ως προσωπικό πόνο και σπεύδει να βοηθήσει, οποιαδήποτε ώρα της ημέρας η της νύχτας, χωρίς να υπολογίζει ούτε τις πιο δύσκολες της ίδιας της πολυβασανισμένης ζωής του.
Μέσα στη δίνη του εμφυλίου πολέμου πολέμου, όταν το νοσοκομείο της Τασκένδης ήταν γεμάτο από τους τραυματίες, χειρουργούσε ασταμάτητα προσπαθώντας να σώσει όσο το δυνατών περισσότερες ανθρώπινες ζωές. Ήταν αδιάφορο γι αυτόν αν ο ασθενής του ήταν στρατιώτης του κόκκινου ή του λευκού στρατού. Στον καθένα απ’ αυτούς έβλεπε την εικόνα του Θεού, και έκανε ότι μπορούσε για να τον σώσει.
Τον καλούσαν πολύ συχνά στο χειρουργείο μέσα στη νύχτα και κάθε φορά ο νεαρός χειρουργός υπομονετικά και αγόγγυστα έσπευδε να βοηθήσει τον ασθενή. Εκείνη την περίοδο είχε αρρωστήσει και η σύζυγός του. Είχε προσβληθεί από φυματίωση και παρέμενε στο κρεβάτι. Η φροντίδα για τα τέσσερα παιδιά του, όπως κι όλες οι δουλειές του σπιτιού, είχαν πέσει επάνω του και επιπλέον χειρουργούσε 12-14 άτομα την ημέρα!
Μια συνηθισμένη εικόνα που έμεινε χαραγμένη στο μυαλό των παιδιών του ήταν η παρακάτω. Ο καθηγητής πατέρας τους ερχόταν αργά το βράδυ στο σπίτι, ξεκίναγε να ετοιμάσει φαγητό για την επόμενη μέρα, και έπειτα δένοντας γάζες στην σκούπα σφουγγάριζε το πάτωμα, για να αποστειρώσει, έστω μ’ αυτόν τον υποτυπώδη τρόπο το χώρο όπου βρισκόταν η άρρωστη γυναίκα του. Αργότερα η έλλειψη φαγητού είχε αναγκάσει την οικογένεια του Βόινο- Γιασενέσκι(αυτό ήταν το επίθετο του Αγίου), να σιτίζεται από την κοινή κουζίνα του νοσοκομείου.
Έκπληξη προκαλεί και το γεγονός, ότι όλο αυτό το ηθικό και ψυχολογικό βάρος των προβλημάτων του, δεν είχε επηρεάσει καθόλου τις σχέσεις του με τους ασθενείς του. Περνούσε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του στο νοσοκομείο και υπηρετούσε πιστά τον πάσχοντα ανθρωπο, στερώντας έτσι το εαυτό του και από τον παραμικρό χρόνο ξεκούρασης. Δεν μπορούσε να λειτουργήσει διαφορετικά. Η αγάπη για τον πλησίον, γέμιζε την καρδιά του και ενέπνεε την μαρτυρική ζωή του. Ήταν ο γιατρός που δεν λογάριαζε τον εαυτό του με την λέξη «εγώ», αλλά μόνο με την λέξη «εσύ».
Ο άγιος ήταν ένας σπάνιος γιατρός. Θα του ταίριαζε καλύτερα ο χαρακτηρισμός «ποιμένας με ιατρική μπλούζα». Τα προβλήματα υγείας, οποιουδήποτε από τους ασθενείς του, ή οποιαδήποτε επιπλοκή της αρρώστιας τους παρουσιαζόταν, ήταν γι αυτόν πηγή πόνου και θλίψης. Κι αυτό γιατί αντιλαμβανόταν τον ασθενή στην ιατρική του πρακτική, όχι σαν το «περιστατικό το τάδε θαλάμου», αλλά σαν εικόνα του Θεού, πρόσωπο μοναδικό και ανεπανάληπτο., το οποίο εκείνη τη στιγμή υπέφερε και πονούσε.
Ο άγιος έγραφε κάποτε στο γιό του «υποφέρω φριχτά, εάν ο ασθενής μου πεθάνει μετά την εγχείρηση. Σήμερα είχαμε τρεις θανάτους στο χειρουργείο και είμαι εντελώς καταβεβλημένος. Εσύ ως θεωρητικός δεν γνωρίζεις τον πόνο αυτό, για μένα όμως, μέρα με την ημέρα, ο πόνος αυτός γίνεται όλο και πιο βασανιστικός κι ανυπόφορος…». Πόσο βαθειά βίωνε τον πόνο κάθε ανθρώπου και τι ενδιαφέρον έδειχνε για το πρόσωπο κάθε ανθρώπου – «τον κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν Θεού»!
Αυτή η άνευ όρων φιλανθρωπία κι η αντιμετώπιση του πασχοντος και του θανόντος, στις μέρες μας φαίνεται να είναι σπάνια, ακόμα και εξαίρεση. Στους κόλπους της Ορθόδοξης εκκλησίας, η ιστορία γνωρίζει πολλά τέτοια παραδείγματα, τα οποία αναμφίβολα είχαν εμπνεύσει και τον άγιο Λουκά. Ο άγιος απόστολος και ευαγγελιστής Λουκάς, ο ιατρός, του οποίου έφερε το όνομα, κι όλη η γνωστή σειρά των αγίων Αναργύρων ιατρών, όπως και των αγίων Κύρου και Ιωάννου των οποίων σήμερα τιμούμε τη μνήμη, όλη αυτή η παράδοση των αιώνων, όλη αυτή η εμπειρία δεν μπορούσε να μην επηρεάσει την εξέλιξη της ιατρικής επιστήμης στη διάρκεια της ιστορίας της.
Με καθέναν από τους ασθενείς του ο άγιος Λουκάς, συνδεόταν σε προσωπικό επίπεδο, θυμόταν τον καθένα προσωπικά, γνώριζε το όνομά του, συγκρατούσε στη μνήμη του όλες τις λεπτομέρειες της εγχείρησης και της μετεγχειρητικής περιόδου. Έλεγε πως «για έναν χειρουργό δε πρέπει να υπάρχουν περιστατικά, παρά μόνο ο ζωντανός άνθρωπος που πάσχει.»
Η μορφή του αποτελεί ένα λαμπρό παράδειγμα, υποδειγματικό πρότυπο για όλους μας. Ενσάρκωσε σε τέτοιο βαθμό την αγάπη προς τους συνανθρώπους του, είχε τόσο εύρος στην επιστημονική του κατάρτιση, τόση αυστηρότητα για τον εαυτό του, τόση αφοσίωση στον ευαγγελισμό του λόγου του Θεού, τόσο βάθος στην προσευχή, τόση εγκατάλειψη στην θεία πρόνοια, τόση αγάπη προς τον Κύριο και προς την εκκλησία! Είναι πραγματικά φαινόμενο μοναδικό.
Θα τελειώσουμε μεταφέροντας τα λόγια του Ιπποκράτη σχετικά με την αγάπη προς τον ασθενή. «Όπου υπάρχει φιλανθρωπία εκεί υπάρχει και αποτελεσματικό ενδιαφέρων για την επιστήμη. Γιατί μερικοί άρρωστοι, μολονότι κατανοούν την σοβαρότητα της αρρώστιάς τους, εντούτοις επειδή έχουν πεποίθηση στην φιλάνθρωπη μέριμνα του ιατρού, θεραπεύονται.»
Και τα λόγια του π. Εφραίμ του Κατουνακιώτη προς κάποιον γιατρό «Γιατρέ μου, για σένα η πόρτα του παραδείσου είναι ανοικτή. Ο άρρωστος δεν θέλει τόσο να τον κάνεις καλά. Σε κοιτά στα μάτια και στα χείλη. Εάν του χαμογελάσεις και του πεις μια καλή κουβέντα, να ξέρεις ότι η πόρτα του παραδείσου θα είναι ανοικτή για σένα.»