LIBRARY 1st VOCATIONAL SCHOOL OF GIANNITSA - WELCOME 1994 - 2009 15 Χρόνια Προσφοράς στην Τοπική Εκπαιδευτική Κοινότητα & όχι μόνο
Τρίτη 7 Απριλίου 2009
Εκδήλωση Παιδαγωγικής Εταιρείας Γιαννιτσών
Η Παιδαγωγική Εταιρεία Γιαννιτσών σε συνεργασία με τη Δ.Ε.Π.Α. Γιαννιτσών πραγματοποιούν Εκδήλωση με θέμα: Γιάννης Ρίτσος (1909 - 2009) - 100 Χρόνια από τη γέννηση του. Το αφιέρωμα για τον ποιητή Γιάννη Ρίτσο θα γίνει στο Πνευματικό κέντρο Γιαννιτσών την Πέμπτη 9 Απριλίου 2009 στις 8.00μ.μ.
Πέμπτη 2 Απριλίου 2009
Επίσκεψη τοπικού συγγραφέα στη βιβλιοθήκη μας
Την Πέμπτη 2.4.09 - ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ - ζήσαμε μια ευχάριστη έκπληξη. Με ιδιαίτερη χαρά υποδεχθήκαμε στη βιβλιοθήκη μας την κ. Μ. Ποπκιώση Χαραλαμπίδου ."Η κ. Μ. Ποπκιώση
γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1968 και ζει µε την οικογένειά της στα Γιαννιτσά. Εργάζεται στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών της Σχολής Ν.Ο.Π.Ε. του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Γνωρίζει άπταιστα την Αγγλική γλώσσα. Διετέλεσε Γενικός Γραμματέας του Συλλόγου Φίλων του Βιβλίου στα Γιαννιτσά. Είναι µέλος του Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (Αθήνα), µέλος της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος (Θεσσαλονίκη), µέλος της Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας "Ο Φίλιππος" (Γιαννιτσά).
Στα πλαίσια των δραστηριοτήτων της ασχολήθηκε µε την εκπαίδευση των ατόμων µε ειδικές ανάγκες στην Επαρχία Γιαννιτσών.
Το 1998 τιμήθηκε µε το Α' Βραβείο Διηγήµατος (Βραβείο των 12) µε τίτλο "Το Χρέος" σε Εθνικό Διαγωνισμό Λογοτεχνίας (Ελλάδα, Κύπρος).
Το 2000 τιµή8ηκε µε το Α' Βραβείο Ποίησης, εις μνήμην Αγγέλου Σικελιανού, από το δήμο Σαλαμίνας για το ποιητικό έργο “Παλιές Θύμησες” ".
Με καλή διάθεση και σύντομο τρόπο παρουσιάσαμε στη συγγραφέα τους χώρους και το υλικό της σχολικής βιβλιοθήκης του 1ου ΕΠΑ.Λ. Γιαννιτσών και αναφερθήκαμε στη λειτουργία και στους σκοπούς της. Η κ. Μ. Ποπκιώση χάρησε βιβλία της, που τιμήθηκαν με βραβείο, στη βιβλιοθήκη μας και υποσχέθηκε ότι κάποια μέρα θα επικοινωνήσει με την αναγνωστική ομάδα και μαθητές του σχολείου μας που ενδιαφέρονται για την ποίηση.

Τετάρτη 1 Απριλίου 2009
Η μετακίνηση με το ποδήλατο είναι βιώσιμη λύση
Πέμπτη 9 Απριλίου 2009
Μαθητές και Εκπαιδευτικοί δηλώνουμε ότι
η μετακίνηση με το ποδήλατο
ΕΙΝΑΙ ΒΙΩΣΙΜΗ ΛΥΣΗ,
με πολλαπλές θετικές συνέπειες
ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ
ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ
ΠΕΛΛΑΣ ΠΟΔΗΛΑΤΩΝ ΠΟΡΕΙΑ
ΣΤΙΣ 10.00π.μ.
ΑΦΕΤΗΡΙΑ: ΣΚΥΔΡΑ (ΛΙΠΟΧΩΡΙ)
ΤΕΡΜΑ: ΓΙΑΝΝΙΤΣΑ (ΜΕΛΙΣΣΙ)
ΣΤΙΣ 10.00π.μ.
ΑΦΕΤΗΡΙΑ: ΣΚΥΔΡΑ (ΛΙΠΟΧΩΡΙ)
ΤΕΡΜΑ: ΓΙΑΝΝΙΤΣΑ (ΜΕΛΙΣΣΙ)
η μετακίνηση με το ποδήλατο
ΕΙΝΑΙ ΒΙΩΣΙΜΗ ΛΥΣΗ,
με πολλαπλές θετικές συνέπειες
ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ
ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ
Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Πέλλας
Διεύθυνση Δ.Ε. Ν. Πέλλας
Τρίτη 31 Μαρτίου 2009
Πρόσκληση Α.Λ.Π. Γιαννιτσών
Σας προσκαλούμε να τιμήσετε με την παρουσία σας την εκδήλωση του Α.Λ.Π. Γιαννιτσών μηνός Απριλίου 2009, που θα γίνει σε συνεργασία με τη Δ.Ε.Π.Α. Γιαννιτσών τη Δευτέρα 6.4.09 και ώρα 7.30μ.μ στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Γιαννιτσών με θέμα:"Φωτορύπανση" οικονομικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις" και ομιλητή: τον κ. Π. Καραγκιοζίδη Msc Χημικό - Σχ. Σύμβουλο Ν. Πέλλας.
ο Πρόεδρος της Ι.Λ.Ε. Γιαννιτσών
Χ. Ιωαννίδης
ο Γ. Γραμματέας
Α. Σταμενίτης
ο Πρόεδρος της Ι.Λ.Ε. Γιαννιτσών
Χ. Ιωαννίδης
ο Γ. Γραμματέας
Α. Σταμενίτης
Δευτέρα 30 Μαρτίου 2009
Επίσκεψη Συμβούλου Φυσικών Δ.Ε. Ν. Πέλλας
Την περασμμένη εβδομάδα επισκέφτηκε το σχολείο μας ο Σύμβουλος Φυσικών κ. Καραγκιοζίδης Πολυχρόνης. Η συνάντηση με τους καθηγητές ειδικότητας ΠΕ04 έγινε στη βιβλιοθήκη μας. Είχαμε την ευκαιρία να ξεναγήσουμε τον κ. Καραγκιοζίδης στο χώρο με τα συγκεκριμένα βιβλία ταξ. αριθ. 530 (Φυσική) και 540 (Χημεία). Φεύγοντας μας άφησε ένα βιβλίο του με τίτλο: ΟΝΟΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΟΡΓΑΝΙΚΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ και μας υποσχέθηκε ότι θα προσφέρει στη βιβλιοθήκη μας κι άλλα βιβλία του. (Το σύγγραμμα "Ονοματολογία οργανικών ενώσεων στα ελληνικά και αγγλικά" έχει θετικές κριτικές από αρμόδιους πανεπιστημιακούς και βρίσκεται στις βιβλιοθήκες Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων). Για να δείτε την αξιόλογη ιστοσελίδα του πατήστε εδώ
Σάββατο 28 Μαρτίου 2009
Β΄ΕΛΜΕ - Πρόσκληση Γονέων Εκπαιδευτικών
Το Κέντρο Πρόληψης "ΟΡΑΜΑ" στα πλαίσια των δράσεων του και σε συνεργασία με τη Β΄ΕΛΜΕ Γιαννιτσών διοργανώνει μια σειρά από ανοικτές ομιλίες με διαφορετική θεματολογία και στα Γιαννιτσά. Η ομιλία θα πραγματοποιηθεί στο κέντρο Νεότητος Γιαννιτσών (πίσω από το πνευματικό κέντρο) τη Δευτέρα 30.3.09και ώρα: 18.00 - 20.00.
Η Ομιλία έχει τίτλο:
"Πρόληψη και Αντιμετώπιση Παραβατικότητας Ανηλίκων"
Ομιλητές θα είναι ο κ. Ν. Μπατουβάκης, διοικητής Ασφαλείας Γιαννιτσών
και η κ. Ευδοξία Βαβαδέρη Επιμελήτρια Ανηλίκων
Πέμπτη 26 Μαρτίου 2009
Η Γιορτή του σχολείου μας για την 25η Μαρτίου

και μαθητές της Γ΄τάξης στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του σχολείου μας.

Στιγμές χαράς, χορεύοντας λεβέντικους παραδοσιακούς χορούς στη μνήμη των ηρώων της ελληνικής επαναστάσεως του 1821.
Τετάρτη 11 Μαρτίου 2009
19η Κ.Α.Λ. Σχολικών Βιβλιοθηκών ΕΠΕΑΕΚ Αττικής
Τρίτη 10 Μαρτίου 2009
Δευτέρα 9 Μαρτίου 2009
Ευχαριστήριο Σημείωμα

Οι μαθητές της Α΄ τάξης του 3ου ΓΕ.Λ. Γιαννιτσών «Αικατερίνη Βαρελά», πραγματοποιήσαμε επίσκεψη στην βιβλιοθήκη του συγκροτήματός μας για να συγκεντρώσουμε υλικό, σχετικά με το θέμα που έχει ο κάθε μαθητής, για την εργασία στο μάθημα της τεχνολογίας.
Με την επίσκεψή μας στη βιβλιοθήκη, όχι μόνο βρήκαμε υλικό για την εργασία μας, αλλά μάθαμε με ποιο τρόπο μπορεί να οργανωθεί μια βιβλιοθήκη και πώς πρέπει να ταξινομούνται τα βιβλία. Ανακαλύψαμε, επίσης, ένα χώρο ήσυχο και φιλόξενο, που ήταν για πολλούς μαθητές άγνωστος. Δεν σας κρύβουμε ότι πολλοί από μας βρεθήκαμε «προ εκπλήξεως» όταν αντικρίσαμε μια Εδέμ, μια μαθητική Εδέμ, γεμάτη γνώσεις και προκλήσεις για έρευνα.
Με αφορμή, λοιπόν, την εκτενή ενημέρωση μας από τον υπεύθυνο καθηγητή της βιβλιοθήκης, θα θέλαμε να εκφράσουμε τις ευχαριστίες μας για την προθυμία του να μας ξεναγήσει και να μας βοηθήσει ώστε να αξιοποιήσουμε το άφθονο υλικό της βιβλιοθήκης.
Θερμά συγχαρητήρια για το ιδιαίτερο έργο σας, την αφοσίωσή σας, καθώς και την πολύτιμη προσφορά σας στον τομέα της γνώσης στην πόλη μας!
Οι μαθητές της Α΄ τάξης του 3ου ΓΕ.Λ. και ο καθηγητής της τεχνολογίας Κασαμπαλής Χαράλαμπος
Με την επίσκεψή μας στη βιβλιοθήκη, όχι μόνο βρήκαμε υλικό για την εργασία μας, αλλά μάθαμε με ποιο τρόπο μπορεί να οργανωθεί μια βιβλιοθήκη και πώς πρέπει να ταξινομούνται τα βιβλία. Ανακαλύψαμε, επίσης, ένα χώρο ήσυχο και φιλόξενο, που ήταν για πολλούς μαθητές άγνωστος. Δεν σας κρύβουμε ότι πολλοί από μας βρεθήκαμε «προ εκπλήξεως» όταν αντικρίσαμε μια Εδέμ, μια μαθητική Εδέμ, γεμάτη γνώσεις και προκλήσεις για έρευνα.
Με αφορμή, λοιπόν, την εκτενή ενημέρωση μας από τον υπεύθυνο καθηγητή της βιβλιοθήκης, θα θέλαμε να εκφράσουμε τις ευχαριστίες μας για την προθυμία του να μας ξεναγήσει και να μας βοηθήσει ώστε να αξιοποιήσουμε το άφθονο υλικό της βιβλιοθήκης.
Θερμά συγχαρητήρια για το ιδιαίτερο έργο σας, την αφοσίωσή σας, καθώς και την πολύτιμη προσφορά σας στον τομέα της γνώσης στην πόλη μας!
Οι μαθητές της Α΄ τάξης του 3ου ΓΕ.Λ. και ο καθηγητής της τεχνολογίας Κασαμπαλής Χαράλαμπος
Σάββατο 7 Μαρτίου 2009
Πρόγραμμα συμπλήρωσης του μηχανογραφικού δελτίου για τελειόφοιτους ΕΠΑΛ Ν. Πέλλας
Από τις 9 Μαρτίου έως και τις 20 Μαρτίου πρέπει να καταθέσουν το μηχανογραφικό τους δελτίο οι τελειόφοιτοι ΕΠΑΛ (ομάδας Α'), οι τελειόφοιτοι Β' κύκλου εσπερινών ΤΕΕ, οι κάτοχοι πτυχίου Β' κύκλου (ημερησίων και εσπερινών) ΤΕΕ, καθώς και οι πτυχιούχοι ΤΕΛ και Ναυτικών Λυκείων για συμμετοχή στις πανελλαδικές εξετάσεις και στη διαδικασία επιλογής για εισαγωγή στα τμήματα και στις σχολές του τεχνολογικού τομέα της Ανώτατης Εκπαίδευσης (ΤΕΙ και ΑΣΠΑΙΤΕ), στις Ανώτερες Σχολές Τουριστικής Εκπ/σης, Ανώτερες Στρατιωτικές Σχολές Υπαξιωματικών, Σχολές Αστυφυλάκων και τις σχολές των Ακαδημιών Εμπορικού Ναυτικού.
Αναλυτικότερα το πρόγραμμα συμπλήρωσης του μηχανογραφικού δελτίου των υποψηφίων διαμορφώνεται ως εξής:
1ο ΕΠΑΛ Αριδαίας: Δευτέρα 9 Μαρτίου
2ο ΕΠΑΛ Αριδαίας: Τρίτη 10 Μαρτίου
1ο ΕΠΑΛ Έδεσσας: Τετάρτη 11 Μαρτίου
1ο ΕΠΑΛ Γιαννιτσών: Πέμπτη 12 Μαρτίου
2ο ΕΠΑΛ Γιαννιτσών: Παρασκευή 13 Μαρτίου
ΕΠΑΛ Κρύας Βρύσης: Δευτέρα 16 Μαρτίου
Απόφοιτοι παλαιότερων ετών: Τρίτη 17 Μαρτίου
Απόφοιτοι παλαιότερων ετών: Τετάρτη 18 Μαρτίου
Η κατάθεση των μηχανογραφικών δελτίων γίνεται στο Γραφείο Επαγγελματικής Εκπαίδευσης Ν. Πέλλας (Εγνατία 91 Έδεσσα) από τις 08:30 π.μ. μέχρι τις 13: 30 μ.μ.
Τονίζεται ότι δεν πρόκειται να δοθεί παράταση στην προθεσμία και όποιος δεν υποβάλει μηχανογραφικό δελτίο αποκλείεται από τις εισαγωγικές εξετάσεις, όπως αποκλείονται οι μαθητές που δεν θα αποκτήσουν το πτυχίο τους πριν από τις εξετάσεις. Επισημαίνεται ότι δεν επιτρέπεται διόρθωση ή αλλαγή στις προτιμήσεις των υποψηφίων μετά την κατάθεση των μηχανογραφικών.
Ο Αν. Προϊστάμενος
Γραφείου Ε.Ε. Ν. Πέλλας
Αστρανίδης Γεώργιος
Αναλυτικότερα το πρόγραμμα συμπλήρωσης του μηχανογραφικού δελτίου των υποψηφίων διαμορφώνεται ως εξής:
1ο ΕΠΑΛ Αριδαίας: Δευτέρα 9 Μαρτίου
2ο ΕΠΑΛ Αριδαίας: Τρίτη 10 Μαρτίου
1ο ΕΠΑΛ Έδεσσας: Τετάρτη 11 Μαρτίου
1ο ΕΠΑΛ Γιαννιτσών: Πέμπτη 12 Μαρτίου
2ο ΕΠΑΛ Γιαννιτσών: Παρασκευή 13 Μαρτίου
ΕΠΑΛ Κρύας Βρύσης: Δευτέρα 16 Μαρτίου
Απόφοιτοι παλαιότερων ετών: Τρίτη 17 Μαρτίου
Απόφοιτοι παλαιότερων ετών: Τετάρτη 18 Μαρτίου
Η κατάθεση των μηχανογραφικών δελτίων γίνεται στο Γραφείο Επαγγελματικής Εκπαίδευσης Ν. Πέλλας (Εγνατία 91 Έδεσσα) από τις 08:30 π.μ. μέχρι τις 13: 30 μ.μ.
Τονίζεται ότι δεν πρόκειται να δοθεί παράταση στην προθεσμία και όποιος δεν υποβάλει μηχανογραφικό δελτίο αποκλείεται από τις εισαγωγικές εξετάσεις, όπως αποκλείονται οι μαθητές που δεν θα αποκτήσουν το πτυχίο τους πριν από τις εξετάσεις. Επισημαίνεται ότι δεν επιτρέπεται διόρθωση ή αλλαγή στις προτιμήσεις των υποψηφίων μετά την κατάθεση των μηχανογραφικών.
Ο Αν. Προϊστάμενος
Γραφείου Ε.Ε. Ν. Πέλλας
Αστρανίδης Γεώργιος
Πέμπτη 5 Μαρτίου 2009
Εκπαιδευτικό Πένθος
Στις 24 Φεβρουαρίου 2009 άφησε τον παρόντα κόσμο ο συνάδελφος Θ. Ψαρίκογλου - Διευθυντής του 1ου ΓΕΛ Έδεσσας. Κατά την εξόδιο ακολουθία επικηδείους εκφώνησαν ο περιφεριακός Διευθυντής Α΄Βάθμιας & Β΄Βάθμιας Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας κ. Γ. Καρατάσιος, ο Εκπαιδευτικός του 1ου ΓΕΛ Έδεσσας κ. Ν. Βασιλείου και ο εκπρόσωπος της Α΄ΕΛΜΕ Ν. Πέλλας κ. Γ. Γιώρτσος.
Δημοσιεύουμε την ομιλία του κ. Ν. Βασιλείου και ευχόμεθα ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή του εκλιπόντος συναδέλφου "Εν Χώρα Ζώντων".
Φίλε και αδελφέ Θεόδωρε.
Αγάπησες τα λίγα λόγια και τα μικρά πράγματα, γι’ αυτό θα προσπαθήσω να 'μαι σύντομος. Βέβαια έλεγες λίγα και έπρατες πολλά, εγώ όμως λέω πολλά. και πράττω λίγα.
Ποιητής σ' όλη σου τη ζωή, αλλά και κοινωνός σε κάθε πτυχή του απλού ανθρώπου. Προσγειωμένος και υψιπετής. Άνθρωπος με κεφαλαίο Α, αλλά και με αγάπη για το Θεάνθρωπο.
Προσφυγάκι πονεμένο από νωρίς στη ζωή, αλλά και φιλοσοφημένος να αντικρίζεις το θάνατο με το βλέμμα του Έλληνα Ρωμιού. Τον πόνο του άλλου τον έκανες και δικό σου πόνο. Ζούσες για ν' αγαπάς, να μοιράζεις, να ακούς, να δίνεις λύσεις προσγειωμένες αλλά και δυναμικές. Ο συνδυασμός χιούμορ και σοβαρότητας, εκεί που άρμοζε, ήταν μοναδικός.
Το βλέμμα σου ρωμαλέο, παιδικό και ευθύ. Οι κινήσεις σου με διάκριση. Πατέρας, αδελφός και φίλος, θα λείψεις ακόμα κι απ' όλους όσους ένοιωθαν κάποτε προσβεβλημένοι, διότι ξέρουν ότι μιλούσες την αλήθεια και κίνητρο σου ήταν η αγάπη. Αληθινός και συγχωρητικός. Κακία δεν κρατούσες ακόμη και σε όσους σε χτυπούσαν πισώπλατα. Η εκπαιδευτική κοινότητα νιώθει σήμερα πιο φτωχή.
Το 1ο Λύκειο Έδεσσας ιδιαίτερα θα μείνει στη ζωή αυτής της πόλης, ως ένα από τα εκλεκτότερα στολίδια της παιδείας στην ευλογημένη μας Μακεδονία με την καθοριστική, προσωπική σου συμβολή.
Οι συνάδελφοι, και ιδιαίτερα ο τωρινός διευθυντής, υποκλίνονται εμπρός στο μεγαλείο σου, -γι' αυτό άλλωστε χαίρονται που αξιώθηκαν να συνεργαστούν κάτω από τις οδηγίες σου στην προσπάθεια αυτή.
Πόσες φορές θα θέλαμε να σε επαινέσουμε όμως η ίδια η στάση της ζωής σου μας απέτρεπε, διότι είχες αρxoντική σεμνότητα, πολύ καλά και ντροπαλά κρυμμένη, πολλές φορές πίσω από ένα δυναμισμό. Aυτoσαρκαζόσουν, κι έχω την εντύπωση ότι κι αυτή τη στιγμή εξακολουθείς να αυτοσαρκάζεσαι. Στους συναδέλφους σου τοίχος ακράδαντο απέναντι σε κάθε πρόβλημά τους. Στους μαθητές σου επιεικής και διακριτικός.
Οι μαθητές σου σίγουρα δεν ήταν μόνο ψυχροί βαθμοί και αριθμοί για σένα, αλλά μοναδικές προσωπικότητες, που ο καθένας τους κουβαλά έναν σταυρό, που για τους περισσότερους δε φανερώνεται ποτέ. Εσύ τον διέκρινες και απάλυνες το βάρος του. Γι' αυτό και σε θυμούνται πάνω απ' όλα σαν Άνθρωπο, και εκπαιδευτικό.
Στα κοινά δεν ήθελες να 'σαι στο περιθώριο, όχι για να κερδίζεις χρήμα και κενή δόξα, αλλά διότι πρωτίστως φλεγόταν η καρδιά σου σιωπηλά για τα βάσανα και το μικρό Θοδωρή Ψαρiκογλου, πέραν των εκλεκτών προσωπικοτήτων τους θα' ναι για όλους μας μια προέκταση του φίλου μας Θεόδωρου. Αυτό βέβαια θα ισχύει και για τα εκλεκτά αδέλφια σου και τους αγαπημένους σου συγγενείς. Πιστεύω πως με τη βοήθεια του Τρισαγίου θεού, τις πρεσβείες της Υπεραγίας Θεοτόκου και των Aγίων του Υιού της, τις ευχές του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας αλλά και όλων ημών, ο πόνος της σωματικής σου απουσίας θα παραχωρήσει τη θέση τoυ στην παρηγοριά.
Κινδυνεύοντας να λάβω τη θέση του μοναδικού γνώστη των κρυφίων της ψυχής των ανθρώπων, Τρισαγίoυ θεού, θα τολμήσω να πω ότι για τον αγαπημένο μας Θεόδωρο ισχύει η γνωστή ρήση του Κυρίου μας, με ελαφρά σχετική τροποποίηση « αφέωνται αι αμαρτίαι αυτού, ότι ηγάπησε πολύ». Συχνά έλεγε « δεν κρατώ κακία σε κανένα τους συγχωρώ όλους, να' ναι γεροί».
Τελικά, Θεόδωρε, ήσουν για όλους μας θεού δώρο, και θα' σαι, διότι κι απ' τον «τόπο» στον οποίο πορεύεσαι, όπου oυκ έστι πόνος, ου λύπη, ου στεναγμός αλλά ζωή ατελεύτητος, με την ολόθερμη προσευχή σου, θα μας ενισχύσεις, θα μας χαροποιείς, θα μας αναγκάζεις με ευγένεια να μην ξεχνούμε ότι είμαστε άνθρωποι δημιουργημένοι για να σκηνώσει μέσα μας ο θεάνθρωπος Χριστός.
Παρότι η αιφνίδια κoίμησή σου μας συγκλόνισε, ταυτόχρονα όμως voιώθουμε ότι ο Ζωοδότης Κύριος σε κάλεσε κοντά του την πιο κατάλληλη στιγμή για την πορεία της ψυχής σου στην αιωνιότητα, για το απέραντο φιλότιμό σου.
Φίλε και αδελφέ Θεόδωρε, είσαι από σήμερα πιο έντονα στις προσευχές μας, και νιώθουμε ακράδαντα ότι έχουμε τόπο και στη δική σου προσευχή προς το μοναδικό Σωτήρα και Λυτρωτή. Προσωπικά ευχαριστώ το Θεό που αξιώθηκα να σε γνωρίσω.
Αιωνία σου η μνήμη αξιομακάριστε και αείμνηστε αδελφέ ημών.
Καλή πορεία, καλή αντάμωση και καλή Ανάσταση.
Δημοσιεύουμε την ομιλία του κ. Ν. Βασιλείου και ευχόμεθα ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή του εκλιπόντος συναδέλφου "Εν Χώρα Ζώντων".
Φίλε και αδελφέ Θεόδωρε.
Αγάπησες τα λίγα λόγια και τα μικρά πράγματα, γι’ αυτό θα προσπαθήσω να 'μαι σύντομος. Βέβαια έλεγες λίγα και έπρατες πολλά, εγώ όμως λέω πολλά. και πράττω λίγα.
Ποιητής σ' όλη σου τη ζωή, αλλά και κοινωνός σε κάθε πτυχή του απλού ανθρώπου. Προσγειωμένος και υψιπετής. Άνθρωπος με κεφαλαίο Α, αλλά και με αγάπη για το Θεάνθρωπο.
Προσφυγάκι πονεμένο από νωρίς στη ζωή, αλλά και φιλοσοφημένος να αντικρίζεις το θάνατο με το βλέμμα του Έλληνα Ρωμιού. Τον πόνο του άλλου τον έκανες και δικό σου πόνο. Ζούσες για ν' αγαπάς, να μοιράζεις, να ακούς, να δίνεις λύσεις προσγειωμένες αλλά και δυναμικές. Ο συνδυασμός χιούμορ και σοβαρότητας, εκεί που άρμοζε, ήταν μοναδικός.
Το βλέμμα σου ρωμαλέο, παιδικό και ευθύ. Οι κινήσεις σου με διάκριση. Πατέρας, αδελφός και φίλος, θα λείψεις ακόμα κι απ' όλους όσους ένοιωθαν κάποτε προσβεβλημένοι, διότι ξέρουν ότι μιλούσες την αλήθεια και κίνητρο σου ήταν η αγάπη. Αληθινός και συγχωρητικός. Κακία δεν κρατούσες ακόμη και σε όσους σε χτυπούσαν πισώπλατα. Η εκπαιδευτική κοινότητα νιώθει σήμερα πιο φτωχή.
Το 1ο Λύκειο Έδεσσας ιδιαίτερα θα μείνει στη ζωή αυτής της πόλης, ως ένα από τα εκλεκτότερα στολίδια της παιδείας στην ευλογημένη μας Μακεδονία με την καθοριστική, προσωπική σου συμβολή.
Οι συνάδελφοι, και ιδιαίτερα ο τωρινός διευθυντής, υποκλίνονται εμπρός στο μεγαλείο σου, -γι' αυτό άλλωστε χαίρονται που αξιώθηκαν να συνεργαστούν κάτω από τις οδηγίες σου στην προσπάθεια αυτή.
Πόσες φορές θα θέλαμε να σε επαινέσουμε όμως η ίδια η στάση της ζωής σου μας απέτρεπε, διότι είχες αρxoντική σεμνότητα, πολύ καλά και ντροπαλά κρυμμένη, πολλές φορές πίσω από ένα δυναμισμό. Aυτoσαρκαζόσουν, κι έχω την εντύπωση ότι κι αυτή τη στιγμή εξακολουθείς να αυτοσαρκάζεσαι. Στους συναδέλφους σου τοίχος ακράδαντο απέναντι σε κάθε πρόβλημά τους. Στους μαθητές σου επιεικής και διακριτικός.
Οι μαθητές σου σίγουρα δεν ήταν μόνο ψυχροί βαθμοί και αριθμοί για σένα, αλλά μοναδικές προσωπικότητες, που ο καθένας τους κουβαλά έναν σταυρό, που για τους περισσότερους δε φανερώνεται ποτέ. Εσύ τον διέκρινες και απάλυνες το βάρος του. Γι' αυτό και σε θυμούνται πάνω απ' όλα σαν Άνθρωπο, και εκπαιδευτικό.
Στα κοινά δεν ήθελες να 'σαι στο περιθώριο, όχι για να κερδίζεις χρήμα και κενή δόξα, αλλά διότι πρωτίστως φλεγόταν η καρδιά σου σιωπηλά για τα βάσανα και το μικρό Θοδωρή Ψαρiκογλου, πέραν των εκλεκτών προσωπικοτήτων τους θα' ναι για όλους μας μια προέκταση του φίλου μας Θεόδωρου. Αυτό βέβαια θα ισχύει και για τα εκλεκτά αδέλφια σου και τους αγαπημένους σου συγγενείς. Πιστεύω πως με τη βοήθεια του Τρισαγίου θεού, τις πρεσβείες της Υπεραγίας Θεοτόκου και των Aγίων του Υιού της, τις ευχές του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας αλλά και όλων ημών, ο πόνος της σωματικής σου απουσίας θα παραχωρήσει τη θέση τoυ στην παρηγοριά.
Κινδυνεύοντας να λάβω τη θέση του μοναδικού γνώστη των κρυφίων της ψυχής των ανθρώπων, Τρισαγίoυ θεού, θα τολμήσω να πω ότι για τον αγαπημένο μας Θεόδωρο ισχύει η γνωστή ρήση του Κυρίου μας, με ελαφρά σχετική τροποποίηση « αφέωνται αι αμαρτίαι αυτού, ότι ηγάπησε πολύ». Συχνά έλεγε « δεν κρατώ κακία σε κανένα τους συγχωρώ όλους, να' ναι γεροί».
Τελικά, Θεόδωρε, ήσουν για όλους μας θεού δώρο, και θα' σαι, διότι κι απ' τον «τόπο» στον οποίο πορεύεσαι, όπου oυκ έστι πόνος, ου λύπη, ου στεναγμός αλλά ζωή ατελεύτητος, με την ολόθερμη προσευχή σου, θα μας ενισχύσεις, θα μας χαροποιείς, θα μας αναγκάζεις με ευγένεια να μην ξεχνούμε ότι είμαστε άνθρωποι δημιουργημένοι για να σκηνώσει μέσα μας ο θεάνθρωπος Χριστός.
Παρότι η αιφνίδια κoίμησή σου μας συγκλόνισε, ταυτόχρονα όμως voιώθουμε ότι ο Ζωοδότης Κύριος σε κάλεσε κοντά του την πιο κατάλληλη στιγμή για την πορεία της ψυχής σου στην αιωνιότητα, για το απέραντο φιλότιμό σου.
Φίλε και αδελφέ Θεόδωρε, είσαι από σήμερα πιο έντονα στις προσευχές μας, και νιώθουμε ακράδαντα ότι έχουμε τόπο και στη δική σου προσευχή προς το μοναδικό Σωτήρα και Λυτρωτή. Προσωπικά ευχαριστώ το Θεό που αξιώθηκα να σε γνωρίσω.
Αιωνία σου η μνήμη αξιομακάριστε και αείμνηστε αδελφέ ημών.
Καλή πορεία, καλή αντάμωση και καλή Ανάσταση.
Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2009
Πρόσκληση από το Ανοικτό Λαικό Πανεπιστήμιο
Σας προσκαλούμε να τιμήσετε με την παρουσία σας την εκδήλωση του Α.Λ.Π. Γιαννιτσών περιόδου 2008 - 2009, που θα γίνει σε συνεργασία με τη Δ.Ε.Π.Α. Γιαννιτσών τη Δευτέρα 9.3.09 και ώρα 7.00μ.μ στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Γιαννιτσών με θέμα:"Ο Σταμ. Σταματίου ως Νομάρχης Πέλλας: Φιλολογικά και Δημοσιογραφικά τεκμήρια" και ομιλητή τον κ. Νικολάου Δημήτριο Φιλόλογο.Με εκτίμηση
Ο Πρόεδρος Ι.Λ.Ε.Γιαννιτσών
Χ. Ιωαννίδης
Ο. Γ. Γραμματέας
Α. Σταμενίτης
Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2009
Ο Τύπος της Θεσσαλονίκης αναφέρεται στην 18η Κινητή Αναγνωστική Λέσχη
Η δημοσιογράφος κ. Μ. Καραούλη, από την έγκριτη εφημερίδα της Θεσσαλονίκης "Μακεδονία", αναφέρθηκε χθες στην εκδήλωση τηλεδιάσκεψη που πραγματοποίησαν οι σχολικές βιβλιοθήκες του 1ου ΓΕΛ Ελευσίνας και του σχολείου μας στα πλαίσια της 18η Κινητής Αναγνωστικής Λέσχης με θέμα "Ο χρόνος με άξονα τους πύργους ρολογιών των πόλεων μας". Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε εδώ
Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2009
14 Φεβρουαρίου Ημέρα Μνήμης του Μακεδονομάχου Γκόνου Γιώτα
Παραλάβαμε από τον εκπαιδευτικό και συγγραφέα κ. Ι. Παπαλαζάρου το βιβλίο του «Ο Μακεδονικός Αγώνας στην περιοχή των Γιαννιτσών – Γκόνος Γιώτας, Το Στοιχειό του Βάλτου». Η εξαίρετη αυτή μονογραφία αποτελεί έκδοση της Ι.Λ.Ε. Γιαννιτσών «Ο Φίλιππος» και αναφέρεται κυρίως στην περιοχή του βάλτου των Γιαννιτσών. Ευχαριστούμε το συγγραφέα και θυμίζουμε ότι στα πλαίσια της εορτής του βιβλίου, μαθητές του 1ου ΕΠΑ.Λ τον υποδέχθηκαν στη βιβλιοθήκη μας και συζήτησαν μαζί του θέματα γύρω από τον Μακεδονικό Αγώνα στην περιοχή των Γιαννιτσών και κυρίως για τη ζωή και το έργο του τοπικού ήρωα της πόλης των Γιαννιτσών Μακεδονομάχου οπλαρχηγού Γκόνου Γιώτα, ο οποίος σκοτώθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1911.Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2009
Ομιλία ιατρού για τον πάσχοντα
Με ιδιαίτερη χαρά δημοσιεύουμε ομιλία ιατρού που έγινε την ημέρα εορτής των Ιατρών 31.1.09.
Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΠΑΣΧΟΝΤΑ
«Συγκαλεσάμενος δε τους δώδεκα μαθητάς αυτού έδωκεν αυτοις δύναμιν και
εξουσίαν επί πάντα τα δαιμόνια και νόσους θεραπεύειν¨ και απέστειλεν αυτούς κηρύσσειν την βασιλείαν του Θεού και ιάσθαι τους ασθενούντας.» (Λκ. Θ’, 1-2 )
Έχετε ποτέ σκεφτεί ότι ο Κύριος έστειλε τους μαθητές Του όχι μόνο να κηρύττουν, αλλά και να θεραπεύουν τους ασθενείς; Αν ο Κύριος θεωρούσε την θεραπεία των ασθενών έργο τόσο σημαντικό, ώστε το έβαζε σε μια σειρά με το κύρηγμα του Ευαγγελίου, τότε αυτό σημαίνει ότι είναι ένα από τα σπουδαιότερα ανθρώπινα έργα. Δεν είπε¨ «Να κυρήσσετε το Ευαγγέλιο και να μαθαίνεται στους ανθρώπους, πώς να οικοδομήσουν την κοινωνική ζωή». Πουθενά δεν λέει κάτι τέτοιο. Δίνει όμως στους αποστόλους την εντολή να θεραπεύουν τις ασθένειες. Γιατί έτσι ; διότι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός και ο ίδιος θεράπευε τους ανθρώπους, έδιωχνε δαιμόνια και ανάσταινε νεκρούς, στους δε μαθητές Του, έδωσε εντολή να θεραπεύουν του ασθενείς. Γιατί οι αρρώστιες είναι ο μεγαλύτερος πόνος, το μεγαλύτερο πρόβλημα της ανθρωπότητας. Υπάρχουν πολλές και φοβερές ασθένειες που βασανίζουν τον άνθρωπο, καταστρέφουν τη ζωή του και τον φέρνουν σε απελπισία. Αλλά ο Θεός είναι αγαθός και φιλάνθρωπος και από μας ζητάει να είμαστε ελεήμονες και να κάνουμε έργα αγάπης. Και το πρώτο από τα έργα της ελεημοσύνης, είναι η θεραπεία των ασθενών, γιατί μ΄αυτό τον τρόπο δείχνουμε την συμπόνια και την αγάπη μας προς τους δυστυχισμένους συνανθρώπους μας που υποφέρουν.
Αυτά, σχολίαζε σ’ ένα κυρηγμά του ο Άγιος Λουκάς ο ιατρός. Και συνεχίζει¨ Μακάριος είναι εκείνος ο ιατρός που ασχολείται με την επιστήμη του κινούμενος από αγάπη προς τους ασθενείς, που έγινε γιατρός όχι για να ζει καλά και ωραία, αλλά επειδή ήθελε να βοηθήσει τον συνάνθρωπό του. Μακάριος είναι γιατί κάνει, ένα από τα δύο έργα των μαθητών του Χριστού.
Η εντυπωσιακή πρόοδος στη σύγχρονη εποχή από την ραγδαία εισβολή της τεχνολογίας στον ιατρικό χώρο, αύξησε την απόσταση ιατρού – ασθενούς, με αποτέλεσμα, ο πάσχον άνθρωπος να θεωρείται ενδιαφέρον «περιστατικό» ή απλά μια ενδιαφέρουσα «περίπτωση», με αποτέλεσμα να χάνεται η ανθρώπινη επαφή, που είναι απαραίτητη για την καλή πορεία του ασθενούς.
Ωστόσο, πέρα από την δικαιολογία της τεχνολογίας, και της ταχύτητας, και όλοι μας, ο καθένας στην θέση του, μπορεί να εκτελεί την διακονία του (του δασκάλου, του δικαστή, του κληρικού, του γιατρού), « ελαφρά τη καρδία» και χωρίς αληθινό ενδιαφέρον για τον άνθρωπο που έχει απέναντι του. Κι αυτό ακριβώς είναι το σημείο όπου πρέπει να προσηλώσουμε τη ματιά της ψυχής μας και πάλι στον βίο του Αγίου Λουκά, αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως του γιατρού και ομολογητού της πίστεως μας.
Στον κάθε ασθενή που πήγαινε να τον επισκεφθεί, αντίκριζε ο Άγιος, όχι ένα μεμονωμένο ιατρικό περιστατικό, όπως το ορίζει μάλιστα η δεοντολογία της ιατρικής επιστήμης, αλλά πρώτα απ’ όλα την εικόνα του Θεού. Ο κάθε ασθενής ήταν για τον Άγιο, πάνω απ’ όλα, ένα παιδί του Θεού που έπασχε. Είχε θέσει ως πρωταρχικό σκοπό της ύπαρξής του τη διακονία του πάσχοντος ανθρώπου, ο οποίος τις περισσότερες φορές, ανήκε στους φτωχούς, στα πλάσματα του Θεού, που δεν είχαν στον ήλιο μοίρα. Αυτός ακριβώς ο άνθρωπος, γινόταν το αντικείμενο της ιδιαίτερης φροντίδας και προσοχής του. Και σ’ αυτόν αφιέρωνε όλες τις γνώσεις του, τις δυνάμεις του και τα μέσα που διέθετε.
Όταν το 1903, ως απόφοιτο του ιατρικού πανεπιστημίου τον ρώτησαν οι φίλοι και συνάδελφοί του, τι θα ήθελε να κάνει στην ιατρική του καριέρα, τους απάντησε ξαφνιάζοντας τους, πως η επιθυμία του ήταν να δουλέψει στην επαρχία, σαν απλός «μουζίκος γιατρός», για να βοηθά τους φτωχούς ανθρώπους σ’ όλη την διάρκεια της ζωής του!
Αυτή η απάντηση, εκπλήσσει πολύ περισσότερο στις μέρες μας. Ένας αριστούχος απόφοιτος της ιατρικής που έχει προκαλέσει τον θαυμασμό όλων των καθηγητών του για τις ικανότητες και τις γνώσεις του, είναι λογικό να σκέφτεται μια λαμπρή πανεπιστημιακή καριέρα, ένα υπερεξοπλισμένο χειρουργείο στο μεγαλύτερο νοσοκομείο, όπου θα μπορούσε με άνεση να πραγματοποιεί τις πιο εξειδικευμένες χειρουργικές επεμβάσεις, και άλλα παρόμοια. Ωστόσο στα απλά και ανεπιτήδευτα λόγια του αγίου, κρύβεται η απλή και αγνή αλήθεια της αυταπάρνησης, της αυτοθυσίας του νεαρού γιατρού για χάρη του πάσχοντος ανθρώπου. Κρύβεται μια βαθειά και ανόθευτη αγάπη και ένας απύθμενος ζήλος για μια χωρίς όρια προσφορά. Τον σταυρό της σωματικής ασθένειας, του πόνου και της φτώχειας, ονειρεύεται, σαν άλλος Κυρηναίος, να τον ελαφρύνει απ’ τους ώμους των αδελφών του.
Βλέποντας σε κάθε άνθρωπο την εικόνα του Θεού, ο άγιος Λουκάς, δεν μπορούσε να παραμένει αδιάφορος προς τον ανθρώπινο πόνο. Βιώνει τον πόνο του καθενός ως προσωπικό πόνο και σπεύδει να βοηθήσει, οποιαδήποτε ώρα της ημέρας η της νύχτας, χωρίς να υπολογίζει ούτε τις πιο δύσκολες της ίδιας της πολυβασανισμένης ζωής του.
Μέσα στη δίνη του εμφυλίου πολέμου πολέμου, όταν το νοσοκομείο της Τασκένδης ήταν γεμάτο από τους τραυματίες, χειρουργούσε ασταμάτητα προσπαθώντας να σώσει όσο το δυνατών περισσότερες ανθρώπινες ζωές. Ήταν αδιάφορο γι αυτόν αν ο ασθενής του ήταν στρατιώτης του κόκκινου ή του λευκού στρατού. Στον καθένα απ’ αυτούς έβλεπε την εικόνα του Θεού, και έκανε ότι μπορούσε για να τον σώσει.
Τον καλούσαν πολύ συχνά στο χειρουργείο μέσα στη νύχτα και κάθε φορά ο νεαρός χειρουργός υπομονετικά και αγόγγυστα έσπευδε να βοηθήσει τον ασθενή. Εκείνη την περίοδο είχε αρρωστήσει και η σύζυγός του. Είχε προσβληθεί από φυματίωση και παρέμενε στο κρεβάτι. Η φροντίδα για τα τέσσερα παιδιά του, όπως κι όλες οι δουλειές του σπιτιού, είχαν πέσει επάνω του και επιπλέον χειρουργούσε 12-14 άτομα την ημέρα!
Μια συνηθισμένη εικόνα που έμεινε χαραγμένη στο μυαλό των παιδιών του ήταν η παρακάτω. Ο καθηγητής πατέρας τους ερχόταν αργά το βράδυ στο σπίτι, ξεκίναγε να ετοιμάσει φαγητό για την επόμενη μέρα, και έπειτα δένοντας γάζες στην σκούπα σφουγγάριζε το πάτωμα, για να αποστειρώσει, έστω μ’ αυτόν τον υποτυπώδη τρόπο το χώρο όπου βρισκόταν η άρρωστη γυναίκα του. Αργότερα η έλλειψη φαγητού είχε αναγκάσει την οικογένεια του Βόινο- Γιασενέσκι(αυτό ήταν το επίθετο του Αγίου), να σιτίζεται από την κοινή κουζίνα του νοσοκομείου.
Έκπληξη προκαλεί και το γεγονός, ότι όλο αυτό το ηθικό και ψυχολογικό βάρος των προβλημάτων του, δεν είχε επηρεάσει καθόλου τις σχέσεις του με τους ασθενείς του. Περνούσε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του στο νοσοκομείο και υπηρετούσε πιστά τον πάσχοντα ανθρωπο, στερώντας έτσι το εαυτό του και από τον παραμικρό χρόνο ξεκούρασης. Δεν μπορούσε να λειτουργήσει διαφορετικά. Η αγάπη για τον πλησίον, γέμιζε την καρδιά του και ενέπνεε την μαρτυρική ζωή του. Ήταν ο γιατρός που δεν λογάριαζε τον εαυτό του με την λέξη «εγώ», αλλά μόνο με την λέξη «εσύ».
Ο άγιος ήταν ένας σπάνιος γιατρός. Θα του ταίριαζε καλύτερα ο χαρακτηρισμός «ποιμένας με ιατρική μπλούζα». Τα προβλήματα υγείας, οποιουδήποτε από τους ασθενείς του, ή οποιαδήποτε επιπλοκή της αρρώστιας τους παρουσιαζόταν, ήταν γι αυτόν πηγή πόνου και θλίψης. Κι αυτό γιατί αντιλαμβανόταν τον ασθενή στην ιατρική του πρακτική, όχι σαν το «περιστατικό το τάδε θαλάμου», αλλά σαν εικόνα του Θεού, πρόσωπο μοναδικό και ανεπανάληπτο., το οποίο εκείνη τη στιγμή υπέφερε και πονούσε.
Ο άγιος έγραφε κάποτε στο γιό του «υποφέρω φριχτά, εάν ο ασθενής μου πεθάνει μετά την εγχείρηση. Σήμερα είχαμε τρεις θανάτους στο χειρουργείο και είμαι εντελώς καταβεβλημένος. Εσύ ως θεωρητικός δεν γνωρίζεις τον πόνο αυτό, για μένα όμως, μέρα με την ημέρα, ο πόνος αυτός γίνεται όλο και πιο βασανιστικός κι ανυπόφορος…». Πόσο βαθειά βίωνε τον πόνο κάθε ανθρώπου και τι ενδιαφέρον έδειχνε για το πρόσωπο κάθε ανθρώπου – «τον κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν Θεού»!
Αυτή η άνευ όρων φιλανθρωπία κι η αντιμετώπιση του πασχοντος και του θανόντος, στις μέρες μας φαίνεται να είναι σπάνια, ακόμα και εξαίρεση. Στους κόλπους της Ορθόδοξης εκκλησίας, η ιστορία γνωρίζει πολλά τέτοια παραδείγματα, τα οποία αναμφίβολα είχαν εμπνεύσει και τον άγιο Λουκά. Ο άγιος απόστολος και ευαγγελιστής Λουκάς, ο ιατρός, του οποίου έφερε το όνομα, κι όλη η γνωστή σειρά των αγίων Αναργύρων ιατρών, όπως και των αγίων Κύρου και Ιωάννου των οποίων σήμερα τιμούμε τη μνήμη, όλη αυτή η παράδοση των αιώνων, όλη αυτή η εμπειρία δεν μπορούσε να μην επηρεάσει την εξέλιξη της ιατρικής επιστήμης στη διάρκεια της ιστορίας της.
Με καθέναν από τους ασθενείς του ο άγιος Λουκάς, συνδεόταν σε προσωπικό επίπεδο, θυμόταν τον καθένα προσωπικά, γνώριζε το όνομά του, συγκρατούσε στη μνήμη του όλες τις λεπτομέρειες της εγχείρησης και της μετεγχειρητικής περιόδου. Έλεγε πως «για έναν χειρουργό δε πρέπει να υπάρχουν περιστατικά, παρά μόνο ο ζωντανός άνθρωπος που πάσχει.»
Η μορφή του αποτελεί ένα λαμπρό παράδειγμα, υποδειγματικό πρότυπο για όλους μας. Ενσάρκωσε σε τέτοιο βαθμό την αγάπη προς τους συνανθρώπους του, είχε τόσο εύρος στην επιστημονική του κατάρτιση, τόση αυστηρότητα για τον εαυτό του, τόση αφοσίωση στον ευαγγελισμό του λόγου του Θεού, τόσο βάθος στην προσευχή, τόση εγκατάλειψη στην θεία πρόνοια, τόση αγάπη προς τον Κύριο και προς την εκκλησία! Είναι πραγματικά φαινόμενο μοναδικό.
Θα τελειώσουμε μεταφέροντας τα λόγια του Ιπποκράτη σχετικά με την αγάπη προς τον ασθενή. «Όπου υπάρχει φιλανθρωπία εκεί υπάρχει και αποτελεσματικό ενδιαφέρων για την επιστήμη. Γιατί μερικοί άρρωστοι, μολονότι κατανοούν την σοβαρότητα της αρρώστιάς τους, εντούτοις επειδή έχουν πεποίθηση στην φιλάνθρωπη μέριμνα του ιατρού, θεραπεύονται.»
Και τα λόγια του π. Εφραίμ του Κατουνακιώτη προς κάποιον γιατρό «Γιατρέ μου, για σένα η πόρτα του παραδείσου είναι ανοικτή. Ο άρρωστος δεν θέλει τόσο να τον κάνεις καλά. Σε κοιτά στα μάτια και στα χείλη. Εάν του χαμογελάσεις και του πεις μια καλή κουβέντα, να ξέρεις ότι η πόρτα του παραδείσου θα είναι ανοικτή για σένα.»
Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΠΑΣΧΟΝΤΑ
«Συγκαλεσάμενος δε τους δώδεκα μαθητάς αυτού έδωκεν αυτοις δύναμιν και
εξουσίαν επί πάντα τα δαιμόνια και νόσους θεραπεύειν¨ και απέστειλεν αυτούς κηρύσσειν την βασιλείαν του Θεού και ιάσθαι τους ασθενούντας.» (Λκ. Θ’, 1-2 )
Έχετε ποτέ σκεφτεί ότι ο Κύριος έστειλε τους μαθητές Του όχι μόνο να κηρύττουν, αλλά και να θεραπεύουν τους ασθενείς; Αν ο Κύριος θεωρούσε την θεραπεία των ασθενών έργο τόσο σημαντικό, ώστε το έβαζε σε μια σειρά με το κύρηγμα του Ευαγγελίου, τότε αυτό σημαίνει ότι είναι ένα από τα σπουδαιότερα ανθρώπινα έργα. Δεν είπε¨ «Να κυρήσσετε το Ευαγγέλιο και να μαθαίνεται στους ανθρώπους, πώς να οικοδομήσουν την κοινωνική ζωή». Πουθενά δεν λέει κάτι τέτοιο. Δίνει όμως στους αποστόλους την εντολή να θεραπεύουν τις ασθένειες. Γιατί έτσι ; διότι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός και ο ίδιος θεράπευε τους ανθρώπους, έδιωχνε δαιμόνια και ανάσταινε νεκρούς, στους δε μαθητές Του, έδωσε εντολή να θεραπεύουν του ασθενείς. Γιατί οι αρρώστιες είναι ο μεγαλύτερος πόνος, το μεγαλύτερο πρόβλημα της ανθρωπότητας. Υπάρχουν πολλές και φοβερές ασθένειες που βασανίζουν τον άνθρωπο, καταστρέφουν τη ζωή του και τον φέρνουν σε απελπισία. Αλλά ο Θεός είναι αγαθός και φιλάνθρωπος και από μας ζητάει να είμαστε ελεήμονες και να κάνουμε έργα αγάπης. Και το πρώτο από τα έργα της ελεημοσύνης, είναι η θεραπεία των ασθενών, γιατί μ΄αυτό τον τρόπο δείχνουμε την συμπόνια και την αγάπη μας προς τους δυστυχισμένους συνανθρώπους μας που υποφέρουν.
Αυτά, σχολίαζε σ’ ένα κυρηγμά του ο Άγιος Λουκάς ο ιατρός. Και συνεχίζει¨ Μακάριος είναι εκείνος ο ιατρός που ασχολείται με την επιστήμη του κινούμενος από αγάπη προς τους ασθενείς, που έγινε γιατρός όχι για να ζει καλά και ωραία, αλλά επειδή ήθελε να βοηθήσει τον συνάνθρωπό του. Μακάριος είναι γιατί κάνει, ένα από τα δύο έργα των μαθητών του Χριστού.
Η εντυπωσιακή πρόοδος στη σύγχρονη εποχή από την ραγδαία εισβολή της τεχνολογίας στον ιατρικό χώρο, αύξησε την απόσταση ιατρού – ασθενούς, με αποτέλεσμα, ο πάσχον άνθρωπος να θεωρείται ενδιαφέρον «περιστατικό» ή απλά μια ενδιαφέρουσα «περίπτωση», με αποτέλεσμα να χάνεται η ανθρώπινη επαφή, που είναι απαραίτητη για την καλή πορεία του ασθενούς.
Ωστόσο, πέρα από την δικαιολογία της τεχνολογίας, και της ταχύτητας, και όλοι μας, ο καθένας στην θέση του, μπορεί να εκτελεί την διακονία του (του δασκάλου, του δικαστή, του κληρικού, του γιατρού), « ελαφρά τη καρδία» και χωρίς αληθινό ενδιαφέρον για τον άνθρωπο που έχει απέναντι του. Κι αυτό ακριβώς είναι το σημείο όπου πρέπει να προσηλώσουμε τη ματιά της ψυχής μας και πάλι στον βίο του Αγίου Λουκά, αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως του γιατρού και ομολογητού της πίστεως μας.
Στον κάθε ασθενή που πήγαινε να τον επισκεφθεί, αντίκριζε ο Άγιος, όχι ένα μεμονωμένο ιατρικό περιστατικό, όπως το ορίζει μάλιστα η δεοντολογία της ιατρικής επιστήμης, αλλά πρώτα απ’ όλα την εικόνα του Θεού. Ο κάθε ασθενής ήταν για τον Άγιο, πάνω απ’ όλα, ένα παιδί του Θεού που έπασχε. Είχε θέσει ως πρωταρχικό σκοπό της ύπαρξής του τη διακονία του πάσχοντος ανθρώπου, ο οποίος τις περισσότερες φορές, ανήκε στους φτωχούς, στα πλάσματα του Θεού, που δεν είχαν στον ήλιο μοίρα. Αυτός ακριβώς ο άνθρωπος, γινόταν το αντικείμενο της ιδιαίτερης φροντίδας και προσοχής του. Και σ’ αυτόν αφιέρωνε όλες τις γνώσεις του, τις δυνάμεις του και τα μέσα που διέθετε.
Όταν το 1903, ως απόφοιτο του ιατρικού πανεπιστημίου τον ρώτησαν οι φίλοι και συνάδελφοί του, τι θα ήθελε να κάνει στην ιατρική του καριέρα, τους απάντησε ξαφνιάζοντας τους, πως η επιθυμία του ήταν να δουλέψει στην επαρχία, σαν απλός «μουζίκος γιατρός», για να βοηθά τους φτωχούς ανθρώπους σ’ όλη την διάρκεια της ζωής του!
Αυτή η απάντηση, εκπλήσσει πολύ περισσότερο στις μέρες μας. Ένας αριστούχος απόφοιτος της ιατρικής που έχει προκαλέσει τον θαυμασμό όλων των καθηγητών του για τις ικανότητες και τις γνώσεις του, είναι λογικό να σκέφτεται μια λαμπρή πανεπιστημιακή καριέρα, ένα υπερεξοπλισμένο χειρουργείο στο μεγαλύτερο νοσοκομείο, όπου θα μπορούσε με άνεση να πραγματοποιεί τις πιο εξειδικευμένες χειρουργικές επεμβάσεις, και άλλα παρόμοια. Ωστόσο στα απλά και ανεπιτήδευτα λόγια του αγίου, κρύβεται η απλή και αγνή αλήθεια της αυταπάρνησης, της αυτοθυσίας του νεαρού γιατρού για χάρη του πάσχοντος ανθρώπου. Κρύβεται μια βαθειά και ανόθευτη αγάπη και ένας απύθμενος ζήλος για μια χωρίς όρια προσφορά. Τον σταυρό της σωματικής ασθένειας, του πόνου και της φτώχειας, ονειρεύεται, σαν άλλος Κυρηναίος, να τον ελαφρύνει απ’ τους ώμους των αδελφών του.
Βλέποντας σε κάθε άνθρωπο την εικόνα του Θεού, ο άγιος Λουκάς, δεν μπορούσε να παραμένει αδιάφορος προς τον ανθρώπινο πόνο. Βιώνει τον πόνο του καθενός ως προσωπικό πόνο και σπεύδει να βοηθήσει, οποιαδήποτε ώρα της ημέρας η της νύχτας, χωρίς να υπολογίζει ούτε τις πιο δύσκολες της ίδιας της πολυβασανισμένης ζωής του.
Μέσα στη δίνη του εμφυλίου πολέμου πολέμου, όταν το νοσοκομείο της Τασκένδης ήταν γεμάτο από τους τραυματίες, χειρουργούσε ασταμάτητα προσπαθώντας να σώσει όσο το δυνατών περισσότερες ανθρώπινες ζωές. Ήταν αδιάφορο γι αυτόν αν ο ασθενής του ήταν στρατιώτης του κόκκινου ή του λευκού στρατού. Στον καθένα απ’ αυτούς έβλεπε την εικόνα του Θεού, και έκανε ότι μπορούσε για να τον σώσει.
Τον καλούσαν πολύ συχνά στο χειρουργείο μέσα στη νύχτα και κάθε φορά ο νεαρός χειρουργός υπομονετικά και αγόγγυστα έσπευδε να βοηθήσει τον ασθενή. Εκείνη την περίοδο είχε αρρωστήσει και η σύζυγός του. Είχε προσβληθεί από φυματίωση και παρέμενε στο κρεβάτι. Η φροντίδα για τα τέσσερα παιδιά του, όπως κι όλες οι δουλειές του σπιτιού, είχαν πέσει επάνω του και επιπλέον χειρουργούσε 12-14 άτομα την ημέρα!
Μια συνηθισμένη εικόνα που έμεινε χαραγμένη στο μυαλό των παιδιών του ήταν η παρακάτω. Ο καθηγητής πατέρας τους ερχόταν αργά το βράδυ στο σπίτι, ξεκίναγε να ετοιμάσει φαγητό για την επόμενη μέρα, και έπειτα δένοντας γάζες στην σκούπα σφουγγάριζε το πάτωμα, για να αποστειρώσει, έστω μ’ αυτόν τον υποτυπώδη τρόπο το χώρο όπου βρισκόταν η άρρωστη γυναίκα του. Αργότερα η έλλειψη φαγητού είχε αναγκάσει την οικογένεια του Βόινο- Γιασενέσκι(αυτό ήταν το επίθετο του Αγίου), να σιτίζεται από την κοινή κουζίνα του νοσοκομείου.
Έκπληξη προκαλεί και το γεγονός, ότι όλο αυτό το ηθικό και ψυχολογικό βάρος των προβλημάτων του, δεν είχε επηρεάσει καθόλου τις σχέσεις του με τους ασθενείς του. Περνούσε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του στο νοσοκομείο και υπηρετούσε πιστά τον πάσχοντα ανθρωπο, στερώντας έτσι το εαυτό του και από τον παραμικρό χρόνο ξεκούρασης. Δεν μπορούσε να λειτουργήσει διαφορετικά. Η αγάπη για τον πλησίον, γέμιζε την καρδιά του και ενέπνεε την μαρτυρική ζωή του. Ήταν ο γιατρός που δεν λογάριαζε τον εαυτό του με την λέξη «εγώ», αλλά μόνο με την λέξη «εσύ».
Ο άγιος ήταν ένας σπάνιος γιατρός. Θα του ταίριαζε καλύτερα ο χαρακτηρισμός «ποιμένας με ιατρική μπλούζα». Τα προβλήματα υγείας, οποιουδήποτε από τους ασθενείς του, ή οποιαδήποτε επιπλοκή της αρρώστιας τους παρουσιαζόταν, ήταν γι αυτόν πηγή πόνου και θλίψης. Κι αυτό γιατί αντιλαμβανόταν τον ασθενή στην ιατρική του πρακτική, όχι σαν το «περιστατικό το τάδε θαλάμου», αλλά σαν εικόνα του Θεού, πρόσωπο μοναδικό και ανεπανάληπτο., το οποίο εκείνη τη στιγμή υπέφερε και πονούσε.
Ο άγιος έγραφε κάποτε στο γιό του «υποφέρω φριχτά, εάν ο ασθενής μου πεθάνει μετά την εγχείρηση. Σήμερα είχαμε τρεις θανάτους στο χειρουργείο και είμαι εντελώς καταβεβλημένος. Εσύ ως θεωρητικός δεν γνωρίζεις τον πόνο αυτό, για μένα όμως, μέρα με την ημέρα, ο πόνος αυτός γίνεται όλο και πιο βασανιστικός κι ανυπόφορος…». Πόσο βαθειά βίωνε τον πόνο κάθε ανθρώπου και τι ενδιαφέρον έδειχνε για το πρόσωπο κάθε ανθρώπου – «τον κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν Θεού»!
Αυτή η άνευ όρων φιλανθρωπία κι η αντιμετώπιση του πασχοντος και του θανόντος, στις μέρες μας φαίνεται να είναι σπάνια, ακόμα και εξαίρεση. Στους κόλπους της Ορθόδοξης εκκλησίας, η ιστορία γνωρίζει πολλά τέτοια παραδείγματα, τα οποία αναμφίβολα είχαν εμπνεύσει και τον άγιο Λουκά. Ο άγιος απόστολος και ευαγγελιστής Λουκάς, ο ιατρός, του οποίου έφερε το όνομα, κι όλη η γνωστή σειρά των αγίων Αναργύρων ιατρών, όπως και των αγίων Κύρου και Ιωάννου των οποίων σήμερα τιμούμε τη μνήμη, όλη αυτή η παράδοση των αιώνων, όλη αυτή η εμπειρία δεν μπορούσε να μην επηρεάσει την εξέλιξη της ιατρικής επιστήμης στη διάρκεια της ιστορίας της.
Με καθέναν από τους ασθενείς του ο άγιος Λουκάς, συνδεόταν σε προσωπικό επίπεδο, θυμόταν τον καθένα προσωπικά, γνώριζε το όνομά του, συγκρατούσε στη μνήμη του όλες τις λεπτομέρειες της εγχείρησης και της μετεγχειρητικής περιόδου. Έλεγε πως «για έναν χειρουργό δε πρέπει να υπάρχουν περιστατικά, παρά μόνο ο ζωντανός άνθρωπος που πάσχει.»
Η μορφή του αποτελεί ένα λαμπρό παράδειγμα, υποδειγματικό πρότυπο για όλους μας. Ενσάρκωσε σε τέτοιο βαθμό την αγάπη προς τους συνανθρώπους του, είχε τόσο εύρος στην επιστημονική του κατάρτιση, τόση αυστηρότητα για τον εαυτό του, τόση αφοσίωση στον ευαγγελισμό του λόγου του Θεού, τόσο βάθος στην προσευχή, τόση εγκατάλειψη στην θεία πρόνοια, τόση αγάπη προς τον Κύριο και προς την εκκλησία! Είναι πραγματικά φαινόμενο μοναδικό.
Θα τελειώσουμε μεταφέροντας τα λόγια του Ιπποκράτη σχετικά με την αγάπη προς τον ασθενή. «Όπου υπάρχει φιλανθρωπία εκεί υπάρχει και αποτελεσματικό ενδιαφέρων για την επιστήμη. Γιατί μερικοί άρρωστοι, μολονότι κατανοούν την σοβαρότητα της αρρώστιάς τους, εντούτοις επειδή έχουν πεποίθηση στην φιλάνθρωπη μέριμνα του ιατρού, θεραπεύονται.»
Και τα λόγια του π. Εφραίμ του Κατουνακιώτη προς κάποιον γιατρό «Γιατρέ μου, για σένα η πόρτα του παραδείσου είναι ανοικτή. Ο άρρωστος δεν θέλει τόσο να τον κάνεις καλά. Σε κοιτά στα μάτια και στα χείλη. Εάν του χαμογελάσεις και του πεις μια καλή κουβέντα, να ξέρεις ότι η πόρτα του παραδείσου θα είναι ανοικτή για σένα.»
Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2009
Μία διαδραστική Αναγνωστική Λέσχη μεταξύ Σχολικών Βιβλιοθηκών
Με τόλμη και αισιοδοξία, στα πλαίσια της 18ης Κινητής Αναγνωστικής Λέσχης σχολικών βιβλιοθηκών ΕΠΕΑΕΚ – ΥΠΕΠΘ μαθητές, εκπαιδευτικοί και εκπρόσωποι συλλόγων Γονέων του Αριστοτέλειου ΓΕ.Λ. Ελευσίνας και του 1ου ΕΠΑ.Λ. Γιαννιτσών, επιχείρησαν για πρώτη φορά, αξιοποιώντας τις νέες τεχνολογίες, την υλοποίηση τηλεδιάσκεψης με θέμα: Ο Χρόνος στη λογοτεχνία – Ο Πύργος του Ρολογιού των πόλεων μας.Μαθητές των δύο σχολείων αναφέρθηκαν συνοπτικά στην ιστορία των πόλεων, και πέρασαν στον πύργο του ρολογιού, που ως μνημείο, αποτελεί σημαντικό κομμάτι συνυφασμένο όχι μόνο με την τοπική ιστορία, αλλά με τους ρυθμούς των πόλεών μας και τη συλλογική μνήμη. -Πληροφορίες για το θέμα μπορεί ο ενδιαφερόμενος να βρει στην ιστοσελίδα της Κινητής Αναγνωστικής Λέσχης σχολικών βιβλιοθηκών ΕΠΕΑΕΚ – ΥΠΕΠΘ και της Σχολικής Bιβλιοθήκης του Αριστοτέλειου ΓΕ.Λ. Ελευσίνας. -
Μαθήτριες του τμήματος Δομικών Έργων του 1ου ΕΠΑΛ διάβασαν αποσπάσματα σχετικά με την ιστορία και την αρχιτεκτονική του μνημείου, από την αξιόλογη εργασία της Ε. Κιουρκτσίδου, φοιτήτριας του τμήματος Γεωπληροφορικής Τοπογραφίας , «Πύργος ρολογιού Γιαννιτσών – Πολιτιστική τεκμηρίωση του μνημείου», που δημοσιεύθηκε στο έγκριτο περιοδικό της Ιστορικής & Λαογραφικής Εταιρείας Γιαννιτσών « Ο ΦΙΛΙΠΠΟΣ». Στο υπ. αριθμ. 54ο τεύχος( Ιαν. – Μάρτιος 2007) του περιοδικού «αναλύονται τα χαρακτηριστικά του Πύργου που αποτελεί μνημείο για την πόλη των Γιαννιτσών, αφού πρόκειται για το μοναδικό Οθωμανικό μνημείο αυτού του χαρακτήρα που σώζεται στον Ελλαδικό χώρο χάρη στην ιδιαίτερη αρχιτεκτονική φυσιογνωμία του σύμφωνα με μελέτη που έκανε η τεχνική υπηρεσία του Δήμου Γιαννιτσών για το συγκεκριμένο κτίριο».
Όπως μας πληροφόρησε ο Δήμαρχος Γιαννιτσών κ. Ν. Παπανικολάου οι εργασίες αποπεράτωσης του εν λόγω μνημείου πρόκειται να αρχίσουν σύντομα.
Σημαντική ήταν η παρουσία εκπαιδευτικού η οποία ανέφερε ότι το οικόπεδο με τον πύργο ανήκε στην οικογένεια της προτού περάσει στο Δήμο Γιαννιτσών.
Ευχαριστούμε το Δ/ντή του σχολείου μας κ. Θ. Μπαχαράκη για την αμέριστη συμπαράσταση του καθώς και όλους τους καθηγητές που συνεργάστηκαν για την επιτυχία αυτής της εκδήλωσης. Αισθανόμαστε την ανάγκη να εκφράσουμε τις θερμές ευχαριστίες μας στην υπεύθυνη καθηγήτρια της σχολικής βιβλιοθήκης του Αριστοτέλειου ΓΕ.Λ. Ελευσίνας κ. Ελένη Καραβανίδου που είχε την έμπνευση η εκδήλωση μας να ενταχθεί στα πλαίσια της Κινητής Αναγνωστικής Λέσχης σχολικών βιβλιοθηκών ΕΠΕΑΕΚ – ΥΠΕΠΘ .
Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους:
Ο Προϊστάμενος Γραφείου Δ. Ε. Γιαννιτσών κ. Π. Μόσχου
Ο Προϊστάμενος Επα. Εκπ/σης Ν. Πέλλας κ. Γ. Αστρανίδης
Η Σύμβουλος ΚΕΣΥΠ Ν. Πέλλας κ. Μ. Αλμπάνη
Ο Δ/ντής ΣΕΚ Γιαννιτσών κ. Α. Ζυγογιάννης
Ο Δ/ντής ΣΕΚ Αριδαίας κ. Ι. Μητρέντσης
Ο Υπ/ντής ΣΕΚ Γιαννιτσών κ. Δ. Κονανούδης
Ο Δ/ντής του 2ου ΕΠΑ.Λ. Γιαννιτσών κ. Α. Μαλιγκούδης
Ο Δ/ντής του 3ου ΓΕ.Λ. Γιαννιτσών κ. Γ. Δημητρίου
Ο Εκπ/κός του 2ου Γυμνασίου Γιαννιτσών κ. Α. Σταμενίτης
Ο Υπ. Καθ. Σχ. Βιβλ. ΕΠΕΑΕΚ – ΥΠΕΠΘ Γυμνασίου Αραβησσού κ. Λ. Κενανίδης
Ο Πρ. της Ι.Λ.Ε.Γιαννιτσών «ο Φίλιππος» κ. Χ. Ιωαννίδης
Η Πρ. του συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων κ. Ν. Σαββίδου
και Καθηγητές του 1ου & 2ου ΕΠΑ.Λ. Γιαννιτσών.
Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2009
Εκλογές για το νέο Δ.Σ. του «Εκπολιτιστικού Ομίλου Γιαννιτσών - Η ΠΕΛΛΑ»
Για το νέο Διοικητικό Συμβούλιο εκλέχθηκαν οι παρακάτω υποψήφιοι: Πατσιάνη Αικατερίνη με 66 ψήφους, Καλομενίδου Αθηνά με 62 ψήφους, Κατμάδα Ελένη με 62 ψήφους, Κυριαζής Θεοχάρης με 53 ψήφους, Παπαβέντσης Νικόλαος με 53 ψήφους, Μπόσκος Γεώργιος με 44 ψήφους και Χρυσανθίδου Λεμονιά με 43 ψήφους.
Εντός της εβδομάδας το νέο Διοικητικό Συμβούλιο θα καταρτισθεί σε σώμα αποτελούμενο από Πρόεδρο, Αντιπρόεδρο, Γενικό Γραμματέα, Ταμία, Υπεύθυνο Υλικού και Στολών, Υπεύθυνο Καλλιτεχνικού και Βιβλιοθήκης και Υπεύθυνο Εκδρομών και Δημοσίων Σχέσεων.
Στο νέο Διοικητικό Συμβούλιο ευχόμαστε καλή και δημιουργική θητεία!!.
Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2009
18η ΚΑΛ Σχολικών βιβλιοθηκών ΕΠΕΑΕΚ - ΥΠΕΠΘ
Στα πλαίσια της Κινητής Αναγνωστικής Λέσχης Σχολικών Βιβλιοθηκών ΕΠΕΑΕΚ – ΥΠΕΠΘ και με άξονα το Χρόνο στη Λογοτεχνία, την Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2009, η Σ.Β. του 1ου ΕΠ.ΑΛ. Γιαννιτσών και η Σ.Β. του 1ου ΓΕ.Λ. Ελευσίνας θα πραγματοποιήσουν μέσω skype μια διαδραστική αναγνωστική λέσχη με θέμα : Ο Πύργος του ρολογιού της πόλης μας.Το οπτικοακουστικό υλικό και τα κείμενα που θα παρουσιασθούν με τη βοήθεια των νέων τεχνολογιών, στο χώρο της βιβλιοθήκης μας, θα δώσουν την ευκαιρία στους μαθητές των σχολείων που συμμετέχουν στην τηλεδιάσκεψη να γνωρίσουν μνημεία που αποτελούν μέρος της ιστορίας του τόπου (Γιαννιτσά – Ελευσίνα).
Σάββατο 24 Ιανουαρίου 2009
Προκήρυξη Αγώνων Α΄ Φάσης Στίβου Γυμνασίων & Λυκείων σχ. έτους 2008 - 2009
Η Οργανωτική Επιτροπή Σχολικών Αγώνων της Α΄ & Β΄ Εκπ/σης Ν. Πέλλας προκηρύσσει την Α΄ Φάση των Αγώνων Στίβου μαθητών - μαθητριών Γυμνασίων - Λυκείων και ΕΠΑ.Λ. της Δ/νσης Δ.Ε. Πέλλας.
Οι αγώνες θα διεξαχθούν στο Δημοτικό Στάδιο Έδεσσας την Τρίτη 3 Μαρτίου 2009, για τα Γυμνάσια και το Σάββατο 7 Μαρτίου 2009 για τα λύκεια.
Δικαίωμα συμμετοχής για τα Γυμνάσια έχουν οι μαθητές και οι μαθήτριες που γεννήθηκαν τα έτη: 1994,1995,1996 ενώ για τα Λύκεια και ΕΠΑ.Λ έχουν οι μαθητές και οι μαθήτριες που γεννήθηκαν τα έτη :1991,1992,1993.
Οι αγώνες θα διεξαχθούν στο Δημοτικό Στάδιο Έδεσσας την Τρίτη 3 Μαρτίου 2009, για τα Γυμνάσια και το Σάββατο 7 Μαρτίου 2009 για τα λύκεια.
Δικαίωμα συμμετοχής για τα Γυμνάσια έχουν οι μαθητές και οι μαθήτριες που γεννήθηκαν τα έτη: 1994,1995,1996 ενώ για τα Λύκεια και ΕΠΑ.Λ έχουν οι μαθητές και οι μαθήτριες που γεννήθηκαν τα έτη :1991,1992,1993.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)





